Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Blijven lachen

26 april 2020


Foto gemaakt tijdens de eindvoorstelling van de MAF in 2008. Hier speel ik Sukie in de Witches of Eastwick. En al kijk ik hier niet zo blij, dit was een van de allerleukste, mooiste dingen die ik ooit gedaan heb. Het is overigens echt een hartewens van mij om nog een keer de Witches te mogen spelen. 

In deze gekke tijd is het belangrijk om te blijven lachen en leuke dingen te doen. De ene dag is dat wat makkelijker dan de andere. Maar ja, dat is eigenlijk niet heel anders dan ‘normaal’. Deze week hoorde ik een caissière nog luidkeels verkondigen tegen een andere klant dat ze ‘zeker wist dat het leven nooit meer normaal’ zou worden. Ze praatten nog wat verder en ik dwaalde een beetje af terwijl ik in de wachtrij stond. Ik had op dat moment totaal geen haast, hoe fijn, en vond het wel prima om even op mijn gemak te wachten tot ik aan de beurt was.

Ik bedacht me vooral dat ik het moment ‘gewoon even winkelen’ heel fijn vond. Sterker nog, ik werd er blij van. Het was fijn om er even uit te zijn, zelfs voor iets nuttigs/noodzakelijks. Het voelde als een prettige afwisseling. Want ik merk dat het thuis werken er soms (te vaak) voor zorgt dat werk en privé door elkaar gaan lopen.  En, misschien wel een beetje herkenbaar, ik ben ook soms de tel van de dagen kwijt. Normaal gesproken heb je dat gevoel alleen op vakantie, dat is zo zalig. Maar goed, een beetje regelmaat behouden is belangrijk. Husband en ik proberen dat ook zoveel mogelijk te doen, dat lukt de ene dag iets beter dan de andere.

Maar goed, even terug naar die leuke dingen doen. Ik had de eerste weken ook een beetje de neiging om in de wacht stand te gaan. Wachten tot het over is.. maar ja, eigenlijk is dat zonde van de tijd. En vooral, wie weet wanneer het echt allemaal weer over is? En zou de cassière gelijk hebben; werd het wel ooit nog normaal?

Tja… ik weet het niet. Maar met dat wachten, daar was ik wel klaar mee. Met het opruimen niet, zoals ik al eerder schreef was (ben) ik niet mega productief haha. Dus toch meer doen en dan ook voor jezelf. Je hoeft niet de hele tijd nuttig te zijn, waarom zou je? En leuke dingen doen is trouwens mega nuttig, want het zorgt er voor dat je je af en toe ook (weer) blij voelt.

Voor mij zit dit eigenlijk in kleine dingen. Even naar de supermarkt gaan waar het lekker rustig is. Een heel stuk hardlopen door de straten van Woensel. Uitgebreid de tijd nemen om op ons balkon (3m2 voor ons huis en technisch gezien de galerij van onze verdieping, haha) een tijdschrift lezen. De tijd nemen om extra lekker te koken. Lekker bijkletsen met een vriendin via WhatsApp of een telefoongesprek.

Door deze dingen bewust te blijven doen is het makkelijker om niet de hele tijd bezig te zijn met nieuws of met mijn werk. Of om alleen mezelf af te leiden met Instagram (ik hou ervan, maar ik heb moeite met het vinden van de juiste dosering) of eten. En dat laatste is heel fijn, maar aangezien mijn broeken al strak zitten is het verstandig om het binnen de perken te houden. Nou ja, als de paaseitjes op zijn dan 😉

Er zijn nu ook allemaal van die leuke challenges op Facebook, love it. Ik zeg eerlijk; meestal laat ik dat aan me voorbij gaan. Ik vind het vaak gedoe. Het klinkt overdreven, maar het voelde soms als een soort verplichting en iets wat ‘moet’ (ik vond vroeger van die enge kettingbrieven ook altijd zeer benauwend, maar dat geheel terzijde). Nu leek het me juist leuk om mee te doen. Ik had er tijd voor en waarom nu niet eigenlijk? Als de wereld toch grotendeels stilstaat, waarom dan niet even mee stilstaan en terugkijken?

Ik deed mee met de challenge van 10 verschillende optreden/ervaringen in het theater. Het was ZO leuk om te doen. Vooral omdat het ook allemaal leuke herinneringen naar boven haalde. Niet alleen bij mijn eigen foto’s, maar ook bij de foto’s van andere mensen die ik voorbij zag komen in mijn tijdlijn. Bijvoorbeeld het optreden van de MAF als de Witches van Eastwick.. Omg. Liefde. Zo ontzettend leuk om daar na 12 (!!) jaar weer van te nagenieten. Ik moest er zo om lachen en dat was heerlijk. Ik zie ons nog staan.. het was toch best even wennen om in je beha op het toneel te staan (Ja, hier zijn beelden van. Nee, die ga ik hier niet delen ;)).

Het is ook fijn om andere mensen aan het lachen te maken. Al is dat soms onbewust.. zo deed ik tijdens een rondje hardlopen een poging om iedereen die ik tegen kwam (het was zondagochtend 8 uur) gedag te zeggen, of in ieder geval met een glimlach te begroeten. Ik zeg altijd dat vrolijkheid besmettelijk is, dus ik ging er voor 🙂 En dit leek me wel een veilige besmetting, haha.

De meeste mensen lachen vaak wel terug, maar veel mensen reageren niet. Dat geeft niet, want ik doe het ook voor mezelf (ik zou natuurlijk ook willen zeggen dat ik zo snel loop, dat ik geen tijd heb om de reactie van andere mensen goed te kunnen zien.. maar dat is niet zo, haha). Ik kwam een kat tegen en zei haar, uiteraard, ook heel enthousiast gedag; ‘Hallo knappe Poes!’ . De poes gaf geen reactie, what else is new. Maar ik had de man een deur verder niet gezien.. die in zijn ondergoed de krant van de stoep pakte. Oeps.

Maar goed, hij kon er dus niet om lachen en schudde zijn hoofd. Verdere reactie heb ik niet meer gezien. Volgens mij riep hij ook zelf nog iets, maar dat kon ik niet horen dankzij de vrolijke deuntjes van Legally Blonde. Nou ja, goedemorgen dus.

Terug in de winkel schrok ik op uit mijn gedachten toen degene achter me luidruchtig kuchte. Niet omdat ik bang werd van die kuch, het was overduidelijk een ‘schiet eens op’–kuch.. De caissière was niet erg onder de indruk, maakte niet echt haast en haalde haar schouders op. Ze zei de eerdere klant gedag en pakte mijn mandje voorzichtig aan. Dat was nogal een uitdaging met het doorzichtige scherm wat voor haar gezicht hing. Ik stootte tot twee keer toe tegen het glas, ruimtelijk inzicht is niet echt een van mijn kwaliteiten. Ik zei sorry, maar ze kon er wel een beetje om lachen. Ik zei dat ik het nog steeds af en toe wennen vond, dat veel dingen zo anders moesten.

‘Ja, meid, het wordt allemaal niet meer normaal.’

Voor ik daar iets van kon vinden of überhaupt een reactie op kon geven vervolgde ze;

‘En ik weet zeker dat we er een mooiere wereld voor terug gaan krijgen.’

Laten we het hopen, lieve allemaal.

 

Have a Happy Day

 

7 reacties

  1. Bep Schut schreef:

    ❤️

    1. Have a Happy day schreef:

      xxx

  2. John Schut schreef:

    👍❤️

    1. Have a Happy day schreef:

      xxx

  3. Nanny schreef:

    💕💪 was weer leuk om te lezen! Liefs, Bas en Nanny

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je Nanny! liefs

  4. Karin Pasman schreef:

    Weer mooi geschreven 😸

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*