Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

De volgende

09 februari 2020

  Foto van Gerd Altmann via Pixabay

Terwijl ik dit zit te typen waait het heel hard. Of ja, het stormt. En daar ben ik dol op. Het is misschien een beetje ondankbaar, maar ik ben dol op slecht weer. Kijk, zo’n heftige storm is wat veel van het goede, maar regen, wind en kou? Bring it on. Herfst is echt mijn liefste jaargetijde, maar dat duurt nog even, haha. Ik klaag niet hoor (nou ja, niet veel), want een voorjaarszonnetje is uiteraard ook heerlijk.

Op dit soort dagen vind ik het helemaal heerlijk om in een serie te duiken. Ik merk de afgelopen maanden weer hoeveel ik daarvan kan genieten. Dat voelt echt als een cadeautje. Het maakt me ook een beetje verdrietig, want ik zie steeds meer in hoe rot ik me eigenlijk voelde. Niet alleen toen ik echt uitviel, maar ook (en vooral) in de periode daarvoor. Maar gelukkig is het nu anders. Niet de hele tijd, maar wel steeds vaker. Ik hou er zo van, of het nou gaat om televisie of boeken.

Qua boeken heb ik Harry Potter echt verslonden, maar ook bijvoorbeeld de series van Outlander of Earth Children’s. Ik lees de boeken nog wel eens, eigenlijk vooral Harry Potter. Het blijft heerlijk om echt in zo’n serie te duiken. Ik weet niet, het heeft dan echt iets van een avontuur waar je helemaal in op kunt gaan. Het is ook heel fijn dat je weet dat er na het leven van de boeken steeds nog één is, haha. Ja, I know, behalve bij de laatste. Maar dan begin ik gewoon weer opnieuw.

Vroeger was series kijken op televisie nog echt altijd één aflevering per week, omg. Ik kon daar echt naar toe leven. Ik weet nog dat ik heel vroeger keek naar Spijkerhoek, later naar Fort Alpha en Heartbreak High. En natuurlijk mijn all-time favourite Dawsons Creek. Ik heb daar nog alle DVD-boxen van en ik krijg nu tijdens het schijven meteen weer zin om alles te kijken. Het heeft gewoon iets meeslepend en fijns om jezelf even te kunnen verliezen in een serie.

Ik las pas ergens dat als je het geluid van je wekker vervangt door een showtune, het dan (bijna) voelt alsof je iedere dag begint als een nieuwe aflevering van een serie. Nou gaat dit misschien een beetje ver, maar ik vind de gedachte wel echt interessant. Iedere dag enthousiast beginnen met het gevoel van; ‘wat zou er nu weer allemaal gebeuren’.

Het voelt soms een beetje alsof je naar eigen leven kijkt, in plaats van dat je er echt aan deelneemt. Het leven gaat zo snel en dan heb je momenten dat je denkt: ‘Hoezo is het alweer over 6 weken zomer?’ of ‘Hoezo is het alweer zolang geleden dat ik bepaalde vrienden heb gezien?’ Iedereen kan hier vast wel een voorbeeld van bedenken. Maar je kunt je eigen rol spelen zoals je wilt. Natuurlijk heb je niet altijd alles in de hand, maar soms helpt het om te zeggen: ‘Het is mijn leven.’ Ik zei dat pas ook tegen mezelf. Hardop.

Ik praat graag tegen mezelf (en tegen de katten, maar dat komt eigenlijk op hetzelfde neer). In de auto als ik ‘s ochtend naar mijn werk rij. Soms luister ik naar een podcast of doe ik wat affirmaties. En soms luister ik naar Mattie en Marieke. Maar ik probeer altijd wel even een moment te nemen om de dag te starten. En het is fijn als ik op een drukke dag – waarbij ik afspraken heb en mezelf in 8940 bochten moet wringen – ik toch het gevoel heb dat ik het zelf in de hand heb. Dat ik regisseer ondanks alle onverwachte dingen die er voorbij komen. Zowel de positieve als de negatieve dingen. Het helpt me om me minder kwetsbaar te voelen. Door bijvoorbeeld ook te zeggen ‘Ik heb altijd een keuze.’ Ik kan niet altijd kiezen in welke scène ik terecht kom, maar wel of ik er in wil (moet) blijven EN hoe ik reageer.

Ik kan ook wel weer een beetje doorslaan en een serie moeilijk loslaten. Ik betrapte mezelf erop toen ik keek naar Manifest, de nieuwste liefde van husband en mijzelf. Er was een karakter die ik heel erg irritant vond en ik dacht; ‘Oh, hopelijk gaat zij dood.’ Game of Thrones heeft blijkbaar veel indruk gemaakt, haha. Ik kan ook echt verdrietig zijn als er een serie afgelopen is. Of ik kan een seizoen overslaan wat ik echt niet leuk vind (bijvoorbeeld seizoen 5 van Dawsons Creek). Lijkt toch best op je eigen leven. Soms wil je een bepaald stuk niet meer herbeleven, sommige momenten wil je voor altijd vasthouden.

Maar weet je, als het leven onze eigen persoonlijke serie is ga ik er voor om iedere aflevering zo leuk mogelijk te maken. Met een paar onverwachte wendingen en cliffhangers. Het is dan wel winter, maar dat hoeft het niet te blijven 😉

Have a Happy Day <3

Een reactie

  1. Bep Schut schreef:

    ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*