Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Dikke bult

23 februari 2020

  Texel 

De afgelopen weken vloog de tijd voorbij. Zo voelde het voor mij in ieder geval. Ik zag berichten voorbij komen op sociale media over de oneindige wintermaanden, maar in mijn hoofd is het met vlagen nog december. Soms is dat  gevoel van ‘vliegen’ fijn, als je lekker in de flow zit. Maar soms vind ik het ook te snel gaan. Een gevoel alsof het allemaal doorgaat en je mee wordt genomen in de stroom. En dan is het ‘ineens’ eind februari. Of je het nou wilt of niet, haha.

Maar goed, je hier bewust van zijn is al een goed teken. Ik ga dan bewust tussendoor iets vaker op microvakantie of ik denk terug aan dat gevoel van Texel; de vrijheid van het wandelen langs de duinen, de zeewind en de prachtigste luchten die je kan bedenken. Ik merk echt dat ik me dan al meteen iets relaxter voel. Alsof je iets vrijer kan ademhalen. Tja, gewoon een keer diep ademhalen helpt uiteraard ook. Mijn moeder zegt altijd; een zucht geeft lucht aan een hart vol smart. En hé, mijn moeder heeft altijd gelijk 🙂

Het is wel belangrijk om je bewust te blijven van hoe je jezelf voelt en daar dan ook iets mee te doen. Want mopperen of klagen helpt ook niet echt. Ja even een beetje, maar daarna is er nog niet echt iets veranderd. Nou ja, misschien dat degene tegen wie je hebt geklaagd zich iets minder goed voelt. Ook niet de bedoeling natuurlijk. Dus. Ik ben extra alert op mijn agenda en tijdsindeling; ik wil mezelf niet meer begraven in werk, afspraken en weet ik veel wat. Dat geeft me een fijn gevoel, maar soms geeft me dat voornemen me ook stress.

Bijvoorbeeld toen ik deze week vrijdag moest werken en ik besloot om donderdag niet te werken. Dat voelde goed. Ik was trots op mezelf, want vroeger had ik gewoon een extra dag gewerkt. Tot het daadwerkelijk de vrije donderdag was. Toen voelde ik me vooral onrustig en tja, schuldig. Want… hoezo was ik vrij terwijl ik had kunnen werken? Ik deed ook wat kleine dingen voor mijn werk in de ochtend, maar ik was er toen klaar mee. Zowel met het gevoel van onrust als met dat knagende schuldgevoel in mijn lijf.

Ik kan me overigens schuldig voelen over allerlei dingen. Soms kan het zoiets kleins zijn als een koekje (of 6) eten of het (te) laat terug appen van een vriendin al voor dat vervelende schuld gevoel zorgen. Ik kan allerlei voorbeelden bedenken, maar laten we het leuk houden. Of in ieder geval leuker, haha. En aangezien het thema voor 2020 loslaten is, is dit ook nog work in progress. En dat is oké.

Het helpt om even stil te staan; waarom voel ik me eigenlijk schuldig en tegenover wie? En niet zo snel mogelijk dat gevoel vermijden door toch te gaan werken? En nee, dat is niet altijd makkelijk/leuk/logisch. Maar ook dat wil ik in ieder geval weer trainen en oefenen. Want je voelt je vaak schuldig omdat je voor jezelf kiest, gewoon omdat het kan. Het kan ook voortkomen uit verwachtingen die je denkt dat andere mensen van je hebben. Maar is dat zo? Je weet gewoon niet wat een ander verwacht als je het niet vraagt. Dan wordt het helemaal ingewikkeld, want dan ga jij jouw verwachtingen van wat iemand ander verwacht voorspellen.

En iets wat ik hiervoor nooit echt durfde, soms laat ik het gevoel er gewoon ook maar even zijn.  Probeer het maar eens als je je rot voelt omdat je bijvoorbeeld iets hebt geappt/gezegd/afgezegd, in plaats van meteen te reageren om dat gevoel weer te laten verdwijnen. Laat het maar eens even zijn en kijk of het gevoel dan blijft of dat het toch wegebt. Soms spreek ik echt een tijd af met mezelf, als het over een half uur nog wringt doe ik er iets mee. Dat werkt (meestal) heel fijn.

Maar.. het is eigenlijk ook nog een soort gewoonte. Bijvoorbeeld omdat je gewend bent om ‘gewoon’ te doen wat je gevraagd wordt. Of omdat je denkt dat hoort. Dus in dat licht kan ik het ook als een goed teken zien dat dat nu iets vaker voorkomt :), blijkbaar ben ik die gewoonte aan het doorbreken. Het voelt goed om het schuldgevoel steeds vaker te overwinnen, al is het maar een klein beetje. Het mag er zijn, maar het hoeft niet altijd de hoofdrol te spelen. Want het maakt dingen ook gewoon minder leuk. Een koekje of een stuk chocolade zonder schuldgevoel smaakt echt (heel veel) lekkerder als je jezelf toestemming geeft om er gewoon van te genieten. Ja, een koekje is misschien is niet zo gezond, maar dat is gespannen rondlopen  door een knagend schuldgevoel ook niet.

En over rollen spelen gesproken; ik ben heel blij en trots, want ik speel komend seizoen de rol van Mrs Lovett in Sweeney Todd!  Ik vind het ook een beetje spannend, want het is wederom een uitdaging. Niet alleen omdat deze vrouw van van alles last heeft behalve van schuldgevoel, haha.

En nu neem ik een heerlijk stukje chocolade. Met nootjes. Zonder schuldgevoel. Heerlijk.

Have a Happy Day

4 reacties

  1. Nanny schreef:

    Dank je voor je openheid Babette! En heel veel succes met je rol in Sweeney Todd!
    Liefs, ook van Bas, Nanny

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel Nanny!

  2. Bep schut schreef:

    Mooie blog. Met een (ouderwetse) opmerking van je moeder, die meestal gelijk heeft hoor, niet altijd. Alhoewel

    1. Have a Happy day schreef:

      xxxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*