Gelukkig worden, zijn, blijven

Have a Happy Day

Even eerlijk

30 mei 2020

Een van de mooie en Happy kadootjes die ik kreeg van mijn collega’s

Mijn laatste werkdag zit erop. Ik vind het nog een beetje onwerkelijk, maar het is echt zo. Mijn hoofd zit nog vol ‘Oh ja’–dingen en ergens heb ik nog steeds het gevoel dat ik maandag gewoon weer naar kantoor rijdt. Maar het is tijd voor een nieuwe stap, die me in Eindhoven houdt en me niet meer naar Vught brengt. De laatste werkdagen waren gewoon een beetje gek.. tja, wat kan ik er van zeggen. Je bent aan het afsluiten, overdragen en ook nog wat lopende zaken aan het afronden. Soms lijkt het dan bijna alsof je het over iemand anders hebt, heel bijzonder is dat. En dan sta je op je afscheidsborrel. Allemaal gedag te zeggen tegen collega’s waarvan je sommige waarschijnlijk niet meer zult zien. Een aantal gelukkig ook wel, want sommige collega’s zijn inmiddels gewoon vriendinnen geworden.

Het was heel fijn en gezellig om zo nog even met elkaar te zijn. Overigens helemaal binnen de richtlijnen en op gepaste afstand. Mijn collega had zelfs tijdsblokken gemaakt zodat we er steeds met een beperkt aantal mensen aanwezig waren. We stonden ook buiten op de parkeerplaats. Lekker in de zon, heerlijk. Ik zag overigens bij thuiskomst pas dat ik flink verbrand was.. maar hé, je moet er iets voor over hebben. Het was gewoon genieten, bijzonder en gezellig.

Op zulke dagen, of in zulke tijden, zeg je ineens dingen tegen elkaar die je eerder nooit zei. Ik schreef wat kaartjes en merkte dat ik een soort openheid had die ik eerder minder voelde. Ik benoemde de kwaliteiten die ik zag in collega’s en schreef hoe en waarom fijn ik het vond om samen te werken. Persoonlijke, lieve en bovenal heel eerlijke dingen. Op de borrel zelf heb ik niet gehuild, maar tijdens het schrijven en terugkijken de dagen erna huilde ik wel af en toe. Als je samen veel hebt meegemaakt, dan is het toch moeilijk om ook die band los te laten. Of om in ieder geval te accepteren dat er een nieuwe fase aanbreekt.

Ik had er eigenlijk ook spijt van dat ik niet vaker gezegd had wat ik echt van mensen vond. Waarom had ik niet veel vaker tegen die ene collega gezegd dat ik samenwerken zo fijn vond? Dat het altijd voelde als ‘someone got your back’? En waarom had ik niet vaker tegen die collega gezegd dat ik zo ontzettend dankbaar ben dat we elkaar hebben leren kennen? Het was heel fijn om dat soort dingen op te schrijven. En tijdens het schrijven van deze blog lekker buiten ploppen er weer allerlei herinneringen op die ik ook nog had kunnen delen.

Het geven van complimenten vind ik makkelijk en fijn. Ik zeg het altijd wel als ik vind dat iemand er leuk uitziet of iets goed doet. Maar echt uitspreken waarom je waardering hebt voor diegene als persoon… dat doe ik niet vaak. Dat hoeft (en kan) denk ik ook echt niet altijd, maar soms is dat gewoon wel fijn om te kunnen doen. Een moment van afscheid is natuurlijk ook wel een relatief veilige mogelijkheid; je laat het los, dus nu ben je vrij om meer te zeggen. Maar ik zou die vrijheid toch vaker willen nemen, gewoon zeggen wat je van iemand vind. Misschien niet tegen iemand zomaar op straat, die ken je natuurlijk niet. Maar neem bijvoorbeeld Roos van de Albert Heijn. Ik neem me bij deze voor om de volgende keer dat ik haar zie, tegen haar te zeggen dat ik haar zo’n mooi mens vind. Omdat ze altijd vrolijk is en overal joy in stopt. Of ze nou zegels staat uit te delen, boodschappen checkt of gewoon een praatje maakt.

Jij hebt vast ook mensen in je (online) omgeving die je bewondert of gewoon heel aardig vindt. Ik neem me meteen voor dat ik de volgende keer WEL dat bericht ga sturen als iemand een vette post heeft met iets wat me raakt of inspireert. Soms denk ik dan; tja, is dat niet raar? Ik ken diegene toch helemaal niet? Maar waarom zou het raar zijn als je het echt meent?

Het is in deze gekke tijd sowieso fijn om met elkaar verbonden te blijven. Het is ook noodzakelijk om daar een beetje creatiever in te zijn. En soms heb je daar net iets meer openheid voor nodig. We appen wat af.. ik wel in ieder geval. Je ziet elkaar minder, dus zoek je naar nieuwe manieren om in contact te blijven en elkaar echt te blijven horen. Om verbonden met elkaar te zijn en te blijven.

In dit licht deed ik dat met een aantal mensen van On Stage. We speelden namelijk een spelletje Weerwolven via de app. ‘Klinkt een beetje raar’ dacht ik nog toen ze het voorstelden. Maar hé, ik ben dol op spelletjes dus let’s do this. Het was seriously een van de allerleukste dingen die ik ooit gedaan heb. ZO gezellig (nou ja, meestal dan, haha) om dat samen te kunnen doen. Bloedfanatiek, hysterisch (honderden appjes per dag..), maar bovenal zo leuk.

Dus een beetje verbinding is ook fijn naast al het (nodige) loslaten. Ik heb nu een paar weken vrij, dus ik ga ook echt even loslaten. Vooral het ‘moeten’ loslaten. Want er moet even helemaal niet zo veel. Ik zou willen zeggen; er hoeft helemaal niets.. maar sommige dingen gaan natuurlijk gewoon door, zoals het huis schoonmaken, de kattenmonsters voeren en koken. Maar er is ook veel ruimte voor andere dingen en dat is fijn.

We appen 😉

Have a Happy day

10 reacties

  1. Saakia schreef:

    Mooi mens! Ik blijf je volgen hoor! Eén van de mooie kanten van ex-collega zijn! Geniet van je vrije tijd! En van het niet ‘moeten’!
    Zal ik het nog één keer zeggen?
    Ik ga je missen! 😚

    1. Have a Happy day schreef:

      🙂 ik heb ZO fijn met jou samengewerkt! en jouw lieve kadootje is al volop in gebruik 🙂 Liefs!!

  2. Yvette schreef:

    ❤️

    1. Have a Happy day schreef:

      ❤️

  3. Wies schreef:

    Mooi geschreven Babette! Ik ga je enorm missen maar gun je alle geluk van de wereld toe. En dat was gewoonweg niet meer bij ons. Dus zo knap dat je je dromen volgt en in het diepe springt! Alle goeds en zeker tot ooit! Liefs Wies x

    1. Have a Happy day schreef:

      Wies ik mis je nu al!! ZEKER tot ooit <3

  4. Nanny schreef:

    Mooi stukje Babette! Is best goed om anderen ook een compliment te maken. Je bent niet de enige die dat misschien te weinig doet. Maar vriendelijk zijn geeft ook een goed gevoel bij iedereen. Alleen weten we nu nog niet wat je in Eindhoven gaat doen. Maar we wensen je heel veel succes in je nieuwe baan. Liefs voor jou en Robin van ons! Bas en Nanny

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel! Ik ga werken als pedagogisch coach 🙂 Een functie dichter bij huis en bij mijn hart, liefs van ons!

  5. Bep Schut schreef:

    Goed verwoord. ❤️❤️❤️

  6. Tanja schreef:

    Super blog Babette, ik herken het ook… Maar een afscheid brengt je ook weer bij je volgende stap en die ligt iedere keer weer dichter bij jezelf ♥️

    Geniet van de rust en je mooie nieuwe uitdaging 💪

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*