Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Fout of goud

12 januari 2020

Foto via Pixabay

Iedereen gaat weleens de fout in. Denk ik tenminste. Een verkeerde beslissing, een opmerking, een bekeuring etc. Het is iets wat eigenlijk helemaal niet zo zichtbaar is. Op Instagram deel ik bijvoorbeeld ook makkelijker mijn successen of leuke dingen dan mijn falen. Zo vind ik het geen probleem om te vertellen dat ik ooit (in de tijd nog ver voor de smartphone) mijn haar bruin heb geverfd. En dat het toen groen werd.. En dan niet de hippe tint van groen, nooooo. Echt van dat vieze moerasgroen. Maar bij serieuzere dingen, als ik bijvoorbeeld iemand gekwetst heb, weet ik niet ik niet of ik dat altijd zal delen. Vooral of ik dat durf. Soms wel. Ik weet nog hoe fijn het was om de blog te schrijven over mijn zwiepertje.

Maar goed, ik heb de neiging om alle fouten heel zwaar te laten tellen; ik ben vaak (te) streng voor mezelf. Ik heb hier al vaker een blog over geschreven. Ik merkte dat ik hier weer echt mee worstelde. Ik schreef vorige week ook dat ik beter voel wat er wel of niet bij me past (LINK), maar dat betekent ook dat een fout nog zwaarder gaat wegen. Daaraan kan ik soms goed merken dat ik nog niet helemaal ben waar ik zou willen zijn. En daar liep ik deze week wel een beetje tegenaan. In plaats van dat ik er alleen maar boos of gefrustreerd van werd (Hoezo heb ik dit niet al geleerd? Hoezo komt dit nu ineens terug? Hoezo ben ik nog steeds een beetje wiebelig? Ik kan ook niets, etc) ging ik er mee aan de slag. Want, als je minder bang wilt zijn moet je daar ook iets voor willen doen. Yes. Let’s do this.

Dus. Ik besloot anders om te gaan met die fouten (of verkeerde beslissing, inschatting, etc). En in het kader van eerlijkheid.. dit bedacht ik ‘s nachts om 5 uur na een uur wakker liggen. Ik ging doemscenario’s bedenken en oplossingen verzinnen voor problemen die er nog niet waren. En kattenfilmpjes op Instagram bekijken 😉 Ik heb een hele rijke fantasie dus ik kan alle scenario’s bedenken. Maar gek genoeg zit daar bijna nooit scenario met een goede afloop bij. En dat voor een echte Disney fan..

Maar goed, piekeren of hopen dat het overgaat is niet echt de allerbeste strategie. Het moest anders kunnen. Want wat heb je eraan om uren te besteden om reacties te bedenken op wat jij gezegd hebt? Of wat een ander daarvan zou kunnen vinden? Of wat er allemaal kan gebeuren? Het mooie is, dat weet je helemaal niet. Ik kwam gewoon tot de conclusie dat ik moest nadenken over wat ik wel kon doen, in plaats van alles wat ik allemaal in mijn ogen fout had gedaan. Ik wil niet alleen liever voor mezelf zijn. Ik wil mezelf ook niet onderschatten; ik kan altijd iets doen. In plaats van dat gevoel proberen te vermijden of weg te stoppen; de uitdaging gewoon aangaan. Wat kan ik wel doen? In ieder geval; wat kan ik de volgende keer beter of anders doen?

Je kunt niet altijd alles terugdraaien, maar het is maar zeer zelden dat je echt niets kan doen. Ik bedoel ik kon bijvoorbeeld het optreden voor de AMA’s de eerste keer niet overdoen. Maar ik moest het wel loslaten. Niet dat dat meteen lukte, maar het moest. Dat zware gesjouw is niet nodig. Het haalt je energie weg, je bent alleen maar de focus op dat ene ding. En zorgt ervoor dat alle andere dingen meer in de schaduw staan.

Het is altijd fijn als je het gevoel hebt dat je iets kunt doen. Wat dat dan ook is. Het gevoel van vastzitten of geen kant op kunnen is naar; het gevoel van machteloosheid. Ik kan me daarin heel erg verliezen. En echt niet alleen als ik een fout maak. Ik kan bijvoorbeeld ook echt in paniek raken als ik in de file sta en niet weet hoe en wat. Ik vind dat heel onprettig; maar soms moet je jezelf eraan herinneren dat je altijd een keuze hebt. Al is het alleen maar over hoe je je op dat moment voelt. In de file betekent dat voor mij een muziekje opzetten, diep adem halen of iemand bellen. En dat laatste doe ik niet graag als ik in paniek ben, maar het helpt me wel. Afleiding, positieve vibes, of er gewoon zijn en luisteren. En hoewel ik soms mezelf echt mega irritant vind met mijn ge-happy; de focus op de dingen waar je blij van wordt of dankbaar voor bent helpt ook.

Anyway, het zorgde ervoor dat ik me minder machteloos en onzeker voelde. Ik kon wel iets doen. In plaats van hopen dat het vanzelf overgaat of dat bijvoorbeeld zo min mogelijk mensen ervan zouden weten. Of een fout compenseren door maar heel veel andere positieve dingen te willen (aka moeten) doen. Jeetje, het is alleen al vermoeiend als ik dit teruglees, haha.

Overigens lijkt het nu misschien alsof het mega grote fouten waren, dat is niet zo. Het waren vooral beslissingen waar ik aan twijfelde. Zowel op mijn werk als in mijn dagelijks leven. Het heeft vooral met onzekerheid te maken; had ik wel de goede dingen gedaan? En tja, soms was het antwoord nee. Dan was het een fout of een vergissing. Maar er was geen groot ding bij wat niet meer op te lossen was. Soms deed ik niets, soms zei ik sorry en soms schreef ik voor mezelf op wat ik anders wilde doen. Dat zorgde ervoor dat ik minder boos was op mezelf. Wel zo gezellig. Vooral voor mezelf.

Oh en voor Mav, want die vindt al dat gedraai ‘s nachts ook irritant.
Maar even serieus; fouten maken maakt je geen slecht mens, het maakt je een mens. Als je kiest om van je fouten te leren groei je als mens, hoe zwaar of zweverig dat ook mag klinken. En ik kies om te leren. Ook dat voornemen heb ik al vaker gehad, maar ook weer de ‘fout’ maken wil ik leren. En ja, dan schrijf ik er weer een blog over ook al dacht ik, dat kan ik toch niet doen. Ik ben weer in dezelfde val gestapt.. dat is fout. Haha. Oh, en ik ga echt nog vaker de mist in. Ik zal deze blog bij de hand houden voor de volgende piekersessie. Maar ik weet en voel weer nu ook echt dat het anders kan en mag. En dat is goud.

Have a Happy Day

3 reacties

  1. Nanny schreef:

    Dank je voor de eerlijkheid van dit blog Babette! Om nog eens te lezen en ook van te leren! 👍💕🙋‍♀️

    1. Have a Happy day schreef:

      dank je wel Nanny! xx

  2. Bep Schut schreef:

    ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*