Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Geloof je het zelf?

10 juni 2019

    Love dit kasteel! #disneylandparis

Allereerst; dank je wel voor de fijne, leuke en eerlijke reacties op mijn vorige blog. Dat was tof, leerzaam, helend en confronterend tegelijk. En het was ook fijn omdat het in deze pauze een uitdaging is om mijn (zelf)vertrouwen niet te verliezen. Dat geldt vast niet voor iedereen, maar voor mij in ieder geval wel. Ik vind het best moeilijk om te blijven geloven en vertrouwen dat het goed komt; juist op momenten als dat even niet zo voelt. En dat is gelukkig echt niet (meer) altijd.

Vroeger had ik geen moeite met geloven in lang en gelukkig; ik geloofde sprookjes. Niet in sprookjes; nee ik geloofde sprookjes. Zonder enige twijfel. Ik zag het niet als fantasieverhalen, maar meer als scenario’s voor het verdere verloop van mijn leven voor ‘als ik later groot was’.  Het kon allemaal; uiteraard wel zonder de boze zeeheks en andere ellende, haha. Maar een droomprins en een kasteel leken me prima haalbaar; die horen er sowieso bij als randvoorwaarden. Lang en gelukkig; geen probleem. Het was eigenlijk alleen een kwestie van tijd. Ik geloofde gewoon dat ik alles kon worden wat ik wilde; nee, dat wist ik zeker. Ik liet me niet tegenhouden door uiterlijk of door omstandigheden; hoezo, ik was toch gewoon de mooiste/beste/slimste die ik kende? Ik kon toch eigenlijk alles? En zo niet, dan leerde ik het wel; hoe moeilijk kon het zijn.

Ik zie het terug in mijn nichtjes. Zij worden nog niet zo gehinderd door allerlei invullingen, ze geloven gewoon dat alles wat ze willen, bedenken en wensen waarheid kan en zal worden. Minder moeilijkheden, vooral mogelijkheden. Zie bijvoorbeeld een prinses politie, concept bedacht en styling gedaan door haarzelf  ;

Zo schattig en stoer.

Het is jammer dat je zelfvertrouwen zoveel moeilijker kan vasthouden als je ouder wordt. Nou ja, er zullen vast mensen zijn die dat wel kunnen. Of mensen die juist doorslaan naar de andere kant. Ik vind dat altijd intrigerend; hoe doe je dat? Maar dat is een onderwerp voor een volgende blog denk ik.
In een podcast van Oprah vertelde Amy Schumer over het vertrouwen dat ze heeft in zichzelf en haar  positieve zelfbeeld. Oprah herself klonk zelfs een beetje verbaasd toen Amy ook vertelde dat ze dit heel haar leven gehad al heeft; ze vertrouwt altijd in zichzelf en vindt zichzelf in basis altijd goed genoeg. Ze is goed zoals ze is.

Woh. woh. woh.

Dit raakte me ontzettend… Want hoeveel vrijheid zou dat je eigenlijk geven? Hoeveel dagen, uren, minuten heb je niet getwijfeld aan jezelf? In meer of mindere mate? En dat je minder genoten hebt van dingen omdat je bang was dat je het niet kon? Of dat iemand anders er iets van gaat vinden?

Weet je, ik voel me in dit proces naast kwetsbaar ook eigenlijk sterk. Soms dan, want soms voel ik me ook een loser. Ik heb nu de kans om dingen opnieuw op te bouwen en nog meer het leven te leiden waar ik nog meer happy kan zijn. Het is uiteraard gek dat je daarvoor echt op je bek moet gaan, maar ja, ik lig nu toch al; dan kan je maar beter opstaan toch? En dingen doen die je leuk vindt en kijken hoe je weer langzaam stukjes van je leven opbouwt.

Oh, en hoewel ik terwijl ik dit schrijf me best goed voel, zijn er ook veel andere momenten. Want dat is dit hele proces van ‘de pauze’; het is een soort golfbeweging. Het gaat soms goed en dan ineens kan het op zijn qua energie. Een betere dag en je denkt; yes! En de volgende ochtend ben je al kapot en naar voor je koffie hebt gezet. En hoewel het dubbel blijft voelen om te bloggen (‘hoezo kun je dat wel’), merk ik dat dit me juist helpt. Opschrijven wat ik voel en hoe ik het ervaar.

Wat ik hiervan ook leer; je moet gewoon beter op blijven letten. En juist niet op externe factoren; op de mensen om je heen, op het weer, de laatste trends op sociale media of je gewicht; maar juist de focus leggen op jezelf en je eigen grenzen. Luister naar jezelf; wat is er aan de hand en wat heb ik nu nodig? En hoe deed ik dat ook alweer?

Dat is heel puur en soms ook confronterend want dan sta je in het winkelcentrum met een lijstje en denk je na 2 minuten; ik kan dit nu niet. En weet je, dan ga je naar huis. Ik gun mezelf dat nu meer; dat is niet zwak of egoïstisch. Ik kies nu even voor de energie.  Ik weet ook dat als ik nu niet wat ‘oude’gewoontes ga aanpassen, ik niets leer van de pauze. En hé, zoals je al wist op de middelbare school, in de pauze gebeuren de mooiste, tofste, spannendste en beste dingen. Spannend 🙂  Ik zet nu nog kleine stapjes, maar ook dat is vooruit. En als ik dan even stil sta, wil ik vooruit kijken, maar ook naar waar ik vandaan kom.

Beter worden is super; maar ik wil vooral ook beter blijven.

Have a Happy day

 

PS Mocht je denken ik zoek een leuke/inspirerende/eerlijke/goede podcast; luister naar de Super Soul Conversations van Oprah. Want hé, het is Oprah! Maar de podcasts zijn toegankelijk, van heel spiritueel tot super down to earth. Amy Schumer bijvoorbeeld, maar ook Deepak Chopra, Elizabeth Gilbert, Gabby Bernstein, Bradley Cooper, Marie Forleo etc.etc.etc.

2 reacties

  1. Nanny schreef:

    Was weer een mooie openhartige blog. Goed dat je nu de tijd neemt om aan jezelf te werken! Liefs!🙋🍀🎈

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel Nanny, liefs voor jullie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*