Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Iets nieuws

15 juli 2019

  Afbeelding Pexels via Pixabay

Ik ga heel graag op vakantie naar een plek waar ik al vaker ben geweest, zo ben ik bijvoorbeeld al meer dan 20 keer in Disneyland Parijs geweest. Ik heb ook een aantal vaste merken waar ik nooit van afwijk, ik lees regelmatig dezelfde boeken en ik kijk met veel plezier een film meerdere keren terug.

Ik kan daar ontzettend van genieten en blij van worden. Maar ik merk dat ik soms ook te vast zit in een aantal van mijn gewoontes en/of gebruiken. Ik wil niet alleen maar blijven doen wat ik altijd al deed..  Soms doe ik bijvoorbeeld dingen simpelweg niet omdat ik mezelf de tijd niet gun om het te leren of omdat nieuwe dingen veel te groot en overweldigend lijken. Het heeft uiteindelijk allemaal te maken met angst; ik heb vaak het (zelf)vertrouwen niet dat ik het kan. Terwijl ik het eigenlijk best wel zou willen doen of het op zijn minst zou willen proberen.

Dit realiseerde ik me (weer) toen  een coach – die ik met veel plezier volg op instagram- vertelde dat ze tijdens haar reis iedere dag een nieuw recept kookt.  Ze gaf aan dat het goed voelt om iets nieuws te proberen, het helpt je scherp en bewust te blijven en het geeft een kick/positieve ervaring. Die positieve ervaring zit hem niet in het resultaat, maar wel in het toffe gevoel dat je iets nieuws probeert.

Het zette me aan het denken en maakte me enthousiast. Ik heb niet als doel om compleet alles te veranderen, maar wel om op zoek te gaan naar meer uit het leven en uit mezelf te (durven) halen. En dit idee klonk zo eenvoudig en zo leuk dat ik dit wilde doen. Ik ga misschien niet iedere dag iets nieuws koken, maar ik kan wel iedere dag iets nieuws doen. Want iets als koken doe je toch iedere dag; welke andere (kleine) dingen zou ik dan nu kunnen proberen? Nieuwe ontdekkingen en ervaringen, hoe klein ook, die me helpen om weer meer vertrouwen terug te krijgen in mezelf. Het voelde vooral ook als een reminder; ik zit dus niet vast. Ik kan bewegen, ik kan vooruit, ook al is het nog maar een klein beetje.

Dus zo gezegd zo gedaan, ik ging aan de slag. Ik deel graag de highlights ;).

Ik maakte macarons
Ik wilde eigenlijk vooral macarons eten, maar met dit goede voornemen in mijn achterhoofd ging ik zelf aan de slag. En hoewel ik deelnemers bij Masterchef al zo vaak heb zien worstelen met dit recept wilde ik het toch zelf proberen. Spoiler; het werd geen succes. Ik moest eerst in de supermarkt te lang zoeken naar de ingrediënten en was bij thuiskomst kwam eigenlijk al te gaar om meteen te beginnen. Maar.. uiteindelijk ging ik aan de slag en bleek het vrijwel meteen echt too much. Met specifieke temperaturen, een thermometer die niet werkte, eiwitten die ik niet opgeklopt kreeg, suiker die ik tot twee keer toe liet aanbranden..
Was het leuk? Ja, ik vond het oprecht heel erg leuk.
Was de keuken een zooi? Ja. Suiker. Overal.
En de vulling? Ehm. niet eens aan gedacht om die te maken.
Was het resultaat wel goed? Nee. Zie foto.

En zoals mijn mama zei; ‘Maar misschien smaken ze wel lekker’.
Helaas. Ook nee.

Ik ging weer zwemmen
De sport is voor mij niet nieuw; in mijn vroege jeugd heb ik aan wedstrijdzwemmen gedaan. Maar.. aangezien hardlopen nu nog vaak te zwaar is, is zwemmen een betere optie. Ik vond het spannend om er weer mee te beginnen, vooral omdat ik nog nooit in dit zwembad geweest was. Ik ben altijd wel onzeker, maar nu ik overspannen ben vind ik dingen soms extra spannend. Het gaat dan echt om (relatief) kleine dingen; waar is de kleedkamer, kan ik daar wel douchen, is het niet te druk want dat trek ik niet etc. etc. Maar ik wilde graag zwemmen, dus ik ging toch. En het was heerlijk.

Niet alles nieuwe dingen bevielen zo goed als het zwemmen, zo heb ik  bijvoorbeeld een nieuwe serie die ik probeerde na 5 minuten afgezet (want te eng voor nu in de pauze) maar iedere keer gaf het doen me een goed gevoel. Ook op een mindere dag als ik alleen maar een nieuwe smaak kwark probeerde. Ik schreef al eerder over die comfort zone en dat ik leerde dat het ook tof kan zijn om daarbuiten te gaan. Ik zal ook als ik helemaal hersteld ben niet snel iets extreems doen, zoals ineens gaan bungeejumpen of backpacken (ik zeg het maar even hardop voordat husband zo de Lonely Planet tevoorschijn haalt ;))

Het is ook een aanrader om eens te kijken hoeveel ‘dagelijkse’ dingen je doet ‘omdat je het altijd zo doet’.  Kies je dat merk koffie omdat je het altijd drinkt of omdat het je lievelingsmerk is? Kijk je naar die serie omdat het je vrolijk maakt of omdat ‘er toch niets is op televisie is op donderdagavond’? Blijf je een bepaalde sport doen omdat je collega het doet of omdat je het zelf echt leuk vindt? Waar word je echt blij van? Ik heb echt te vaak keuzes gemaakt die helemaal niet van mij waren. Of ik kwam toevallig ergens in terecht omdat het op mijn pad kwam. Dat wil niet zeggen dat het altijd verkeerd uitpakt, overigens. Ik bedoel, zo ben ik ook op de MAF terecht gekomen, haha. Per ongeluk. Nou ja, per ongeluk, daar doe ik mezelf tekort. Een verhaal voor een volgende blog :).

En hoewel ik weet dat dit morgen weer anders kan zijn, voel ik nu; I can do this. Het voelt fijn en goed om nieuwe dingen te proberen en te ontdekken. Niet omdat de resultaten goed moeten zijn, maar omdat ik het kan en wil proberen. Juist die kleine dingen, juist nu ik meer tijd heb om na te denken. Stapje voor stapje. Het maakt me enthousiast en blij. En dat ik dat weer kan en mag voelen, al is het soms maar even, is heerlijk. Het gevoel dat ik niet alleen beter ga worden, maar ook al op de goede weg ben, maakt me heel erg happy.
En dat is misschien wel een van de mooiste nieuwe dingen deze week.

Have a Happy Day

 

PS Wat een leuke en lieve reacties (on en offline) op mijn vorige blog, dank jullie wel. Het schrijven van deze blogs helpt me zo in mijn herstel ondanks dat het ook weleens dubbel voelt om blogs te plaatsen. Delen is helen

Een reactie

  1. Nanny schreef:

    Mooi stukje, navolgbaar Babette. De macarons ga ik niet maken. Maar na twee jaar weer even gefietst. Na de voetoperatie kon ik niet goed op en afstappen. Nu weer geprobeerd en het ging al beter. Wel bang, maar die angst zal wel minder worden, hoop ik😏. Probeer dus jouw stukjes voor mezelf te ‘vertalen’! Dank je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*