Gelukkig worden, zijn, blijven

Have a Happy Day

In de lift

11 juli 2020

De trap in ons gebouw* (*just kidding, helaas foto via Pixabay) 

In de lift in ons appartementencomplex hangt een briefje waarin we verzocht worden met maximaal twee mensen gebruik te maken van de lift. Op die manier is de afstand houden prima te doen en kan iedereen veilig gebruik maken van de lift. Helemaal goed. Voor ons geen probleem. We wonen in een gebouw met veel oudere bewoners, dus we letten graag mee op. Hoewel Snack zich overigens niet echt aan de afstandregels houdt.. die heeft inmiddels een warme vriendschap gesloten met onze buurman (Overigens een hondenliefhebber, maar aangezien Snack luistert als hij haar roept is hij zeer onder de indruk. Ik ook trouwens, haha).

Maar er staat nog iets op het briefje: ‘Gebruik wanneer mogelijk de trap.’ En tja, dat zorgt weleens voor een dubbel gevoel. Ik heb al vaak een discussie gehad met mezelf wat ik dan kan doen. Nee, eigenlijk wat ik dan mag doen. Natuurlijk, ik ben gezond, maar soms heb ik ook veel boodschappen en dan wil ik met de lift. We wonen 5 hoog, dus ik kan dan prima voor mezelf verantwoorden dat ik de lift pak.  Maar kies ik er altijd voor om met de lift te gaan als ik een beetje moe of er klaar mee ben, of als ik net heel heb fanatiek hardgelopen? Als het eigenlijk best ‘mogelijk’ is om de trap te pakken?
Nee. En voelt dat dan altijd goed? Ook Nee.

Kijk, ik ben echt niet bang dat de lift-politie ineens komt.. misschien de bewonerscommissie, maar aangezien husband populair is in het gebouw kan me dat nog een zekere bescherming opleveren. Maar het voelt gewoon dubbel. Alsof ik het mezelf niet gun om het makkelijk te maken. Het ‘mogen’ gebruiken van de lift, bepaal ik toch voornamelijk echt zelf. Er staat vrijwel nooit iemand anders te wachten als ik de lift gebruik, dat gebeurt echt maar een enkele keer. En wanneer ik naar beneden ga gebruik ik eigenlijk nooit de lift. Dus vandaag pakte ik lekker de lift en eerlijk, het was zalig. Ik vond het fijn, ik was snel boven en ik voelde me stukken beter.

Waarom is het nou zo lastig om het jezelf een stukje makkelijker te maken? Ik bedoel, het is ook gezond om de trap te nemen natuurlijk, maar soms kan het net zo gezond zijn om jezelf even die lift te gunnen. Ik weet het niet, de overtuiging om het jezelf altijd moeilijk of ingewikkeld te moeten maken zit gewoon soms diep. Alsof je het niet verdient.. want hé, je hebt misschien ook al wel een chocoladereep gegeten vandaag. Of.. je wilt niet ‘lui’ zijn.. Of je hebt gisteren al de trap genomen. Etc etc. En die negatieve gedachtengang vol met dit soort overtuigingen is een prachtige om los te laten. Niet alleen voor mij, maar ook voor iedereen die dit (te) vaak zo voelt. Je verdient het namelijk wel.

Ik liep er overigens ook tegenaan in de afgelopen week. Een nieuwe baan voelt als een nieuwe start, maar natuurlijk gaan je valkuilen ook gewoon mee. Zo vond ik dat ik de eerste week al meteen alles gepland en begrepen moest hebben. Want hé, ik was toch niet voor niets al ervaren? Kan het inwerken gewoon zo relaxed gaan? Ja, dat kan. Soms veroorzaakt dat juist spanning, prima.. dankzij Jelle Hermus kan ik steeds beter accepteren dat dat ongemak (onrust) er soms ook gewoon even kan en mag zijn.

Nog een voorbeeld. Ik kan soms ook weigeren om de navigatie in te stellen, want ‘ik moet inmiddels weten hoe ik moet rijden’.. Van wie? En waarom? Ja precies, alleen van jezelf. Zet dat ding gewoon aan, daar is ie namelijk voor. Het is namelijk ook niet zo alsof je aan het einde van de rit een beloning krijgt.. want ‘zie je wel dat ik het kan’ is geen beloning..

Een valkuil kan onderdeel zijn van een bepaald denkpatroon.. Ik heb hier al vaker over geblogd; waarom zou jij het jezelf moeilijk maken? Als het iemand anders in de omgeving zou zijn, zou je die alles gunnen. Je gunt iedereen een fijn leven waarin je het jezelf soms gewoon makkelijker maak, zodat het geen onnodige extra energie kost. Er is al genoeg waar we ons druk over kunnen maken. Waarom helpen we onszelf dan niet om soms even iets extra’s te doen? Ik schreef er al eerder over; je kunt jezelf ook wel eens iets extra’s geven of – als je het zo wilt noemen – jezelf verwennen.

Overigens bevalt mijn nieuwe baan goed. Er komt veel nieuwe informatie voorbij, maar de groep is fijn en ik kijk er naar uit om echt aan de slag te gaan 🙂 Dat ik als (pedagogisch) coach ga werken vind ik nog steeds zo ontzettend tof. Tijdens het inwerken de eerste weken kwam ik overigens niet alleen valkuilen tegen. Gelukkig maar. Ik voelde ook hoeveel ik geleerd had in de afgelopen tijd en waar mijn krachten liggen.

Hoewel de nieuwe baan ook wel veel ruimte in mijn hoofd inneemt geeft het me ook ruimte. Ik voel me lichter. Met al mijn gefiets en gehardloop is dat ook wel logisch. Er ontstaat ook weer meer ruimte voor andere dingen. Helaas zit repeteren met de musicalgroep er voorlopig nog niet in, dat mis ik wel ontzettend. Maar ik kan gelukkig mijn creativiteit kwijt tijdens het zingen in de kelder, haha. En natuurlijk in mijn webshop. Ik heb ZOVEEL ideeën. Ik vind het echt ontzettend leuk dat ik al behoorlijk veel bestellingen heb mogen maken.  Ik vond het ook erg fijn dat ik al geld kon doneren aan de dierenbescherming. Zoals gezegd doneer ik 1 euro van iedere verkochte armband aan de Dierenbescherming. Dat maakt me dubbel happy. Ik ga binnenkort nog iets extra’s doen in de webshop. Ik moet er nog even mee aan de slag (dat boss lady-ing.. het is nog even wennen ;)), maar als je het leuk vindt; hou de website in de gaten.

Dus.. op een mooi weekend, een fijne zomervakantie en op heel veel nieuwe, verrassende, bijzondere wegen met en zonder navigatie 😉

Have a Happy Day

6 reacties

  1. Nanny schreef:

    Wat heb je weer een mooi stuk geschreven Babette. Over veel dingen en toch zijn er raakvlakken. Wij hebben hier trouwens geen briefje in de lift, maar wij gaan er ook niet in als er al iemand instaat 🤭😉. Fijn dat je ook zo positief kunt vertellen over je nieuwe werk en je webshop. Heel veel succes met alles Sen ook voor jullie een mooie vakantietijd! Liefs van Bas en mij👋

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel Nanny!! Liefs van ons!

  2. Bep Schut schreef:

    Gek super kind❤️❤️❤️

    1. Have a Happy day schreef:

      XXXX

  3. Saskia schreef:

    Weer een top blog lieve ex-collega! Mis je wel hoor, ped overleg is niet herself de zonder jou….. En met wie moet ik nou ons BSO project af maken?!? 😜
    Grapje hoor (nou ja, behave dat missen, dat is echt zo), komt vast goed, in ieder geval super om te lezen dat je een fijne start hebt gemaakt!
    Liefs sas

    1. Have a Happy day schreef:

      Haha! Ja, het zal misschien een beetje rustiger zijn nu 😉 Ik mis het ook echt (nou ja, niet alles, snap je wel ;)) Liefs!!
      Het is nog echt wennen, maar wel zin om aan de slag te gaan! Liefs!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*