Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

In de wolken

16 mei 2020

 

Ik heb er al weleens over geschreven; wij wonen in een appartement midden in het immer bruisende Woensel in Eindhoven. Hierboven een foto van ons uitzicht! We hebben helaas geen echt balkon, maar we hebben gelukkig wel een hele ruime galerij waar we veel plezier van hebben. We hebben er, al zeg ik zelf, een fijne plek van gemaakt, met twee grote tuinstoelen en een bank van steigerhout (gemaakt door mijn handige papa). Ik heb vrolijke kussens gekocht en husband heeft de bloemenbakken gevuld met kruiden, aardbeitjes en mooie bloemen (waar ik de namen niet van weet, husband is degene met de groene vingers in ons huwelijk). Love it. We lezen daar buiten een fijn boek, drinken er onze (avond)koffie en soms zitten we er gewoon heerlijk even te zitten.

Eén van de dingen die ik daar het allerliefste doe is kijken naar de lucht. Het is eigenlijk meer een soort van staren moet ik zeggen, haha. Nou ja, laat ik het verwonderd kijken noemen, dat klinkt iets beter 😉  Ik heb al zo vaak aan husband gevraagd of de luchten echt altijd al zo mooi waren, die kleuren en dat licht. Tijdens onze vakantie op Texel heb ik echt uren besteed aan het kijken. Nou schreef ik het al eerder over Texel; er zit daar volgens mij magie in de lucht. Ik heb talloze foto’s gemaakt. Maar ja, de lucht laat zich niet altijd goed vangen in een foto.

Eigenlijk is dat staren naar de lucht vooral een bevestiging dat ik de jaren daarvoor veel te veel naar de grond heb gekeken. Het is misschien goed om te zien waar je loopt, dat is veilig. Maar een stukje verder vooruit en om je heen kijken is ook belangrijk. Het geeft letterlijk lucht om verder te durven kijken. Het vraagt om inzien dat er meer te zien is dan alleen datgene wat je recht voor je kan zien. En om er op te vertrouwen dat je het kunt en dat je dat verdient. Er zijn zoveel mooie dingen. Soms moet je alleen durven kijken.

Dat is en blijft ook een beetje spannend. Want net als de lucht zijn de mogelijkheden eigenlijk eindeloos. Als je voor je uitkijkt kan je ineens zo veel meer zien. En hoewel we maar op de vijfde verdieping wonen, kan dat al aardig indrukwekkend zijn. Want hoewel de wereld deels stilstaat, draait mijn hoofd overuren. Er gebeuren ineens veel dingen. Nou ja, ineens.. Ik ben er zelf bij natuurlijk, maar er vallen dingen langzaam maar zeker zeker op hun plek. En dat voelt met vlagen heel fijn, maar ik betrap mezelf er ook nog steeds weleens op dat ik het bijna niet kan of durf te geloven. Dat wil niet zeggen dat alles perfect is overigens. Er is nog genoeg werk aan de winkel 😉

En over winkels gesproken.. De webshop wordt nu eindelijk concreet. Nadat ik maanden heb besteed aan het bedenken van alles wat fout kon gaan, besloot ik het weer op te pakken. Het was vermoeiend om steeds opties te bedenken en er dan vervolgens niets meer mee te durven doen. Ja, ik heb geen idee hoe het gaat lopen, maar het was vooral tijd om iets te gaan doen. Want als je niets doet gebeurt er ook helemaal niets. Dat is misschien makkelijk, maar dat ontevreden gevoel gaat er niet van weg.

Het is een project (net als deze website) samen met mijn zeer geduldige husband. Het is eigenlijk meer een stap richting een webshop, maar het voelt goed. En toen ik eenmaal besloten had dat ik iets ging doen en ervoor ging, bleek het plan ineens heel logisch (ik noem nu bewust noem geen datum, ik heb nog steeds geen haast, maar ik hoop ergens voor de zomer!).

En ik heb ook een nieuwe baan, na ruim 11 (!!)  jaar bij mijn huidige werkgever. Het voelt goed en fijn, maar ergens ben ik ook een beetje bang. Ik hou nog te vaak te lang vast aan dingen die bekend zijn. Kleinere dingen laat ik veel makkelijker los, maar een baan.. dat was een heel groot ding. Ik ga er nog binnenkort een hele blog aan besteden, denk ik. Maar soms is het gewoon tijd om te gaan en moet je niet wachten tot de ontevredenheid je overneemt. Als je happy wilt worden of blijven, moet je daar ook iets voor doen. Zoals Jelle Hermus zo mooi zegt; ‘Als je niet verandert, verandert er ook niets.’

Het is een goede stap, ik voel dat aan alles. De tijd zal leren wat het me oplevert. Het wil niet zeggen dat het niet ook een beetje extra spanning veroorzaakt. En dat ik mijn lieve collega’s niet ga missen, zeer zeker wel. Het voelt toch ook gewoon best als een grote stap. Toch overheerst het enthousiasme steeds meer; een fris begin waar ik helemaal voor ga. En zoals ik al vaak heb geschreven, is het thema van dit jaar loslaten.  Let’s go.

Maar het mooie van loslaten is ook dat er ruimte ontstaat. Ruimte voor nieuwe dingen en tja, ook voor meer lucht. Ik ben benieuwd of er meer mensen vaker naar de lucht kijken. Het lijkt me wel omdat je zoveel minder op verschillende plekken bent. Er komen op sociale media ook veel meer foto’s voorbij van de natuur of luchten of andere dingen in je omgeving. Ik hoop dat dat straks (wat dat ook mag inhouden) nog steeds zo is. Want er is veel meer te zien dan alleen je eigen voeten.

Have a Happy Day

2 reacties

  1. Nanny schreef:

    Weer een mooi stuk om te lezen en van te genieten! En heel veel succes in je nieuwe baan Babette! Ook van Bas natuurlijk!

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel Nanny!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*