Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

In/uit de kleren

22 september 2019

Deze trui is van Pickle London.  Ze hebben niet alleen hele leuke shirts en truien, maar op Instagram delen ze ook veel positieve inspiratie. Een deel van hun opbrengsten gaat naar stichtingen gericht op mentaal welzijn.  Ik ben uiteraard niet alleen maar Happy, maar van deze trui word ik het altijd wel 🙂 

 

Ik heb in het theater al veel toffe, grappige en hysterische rollen mogen spelen. Ik vind het altijd bijzonder dat je altijd iets van herkenning hebt van jezelf in de rol die je speelt. Misschien moet ik dat niet hardop zeggen (oké, schrijven) na het spelen van bijvoorbeeld een egoïstische heks of een verlopen kapster. Maar hé, toch vind je altijd wel iets wat je herkent (niet van die 15.000 man trouwens, jeeminee. Dat is gewoon een full time job. Maar dat was het ook voor Sonja, haha) zoals nu de onzekerheid van Edna over van alles en vooral haar lichaam. Hoewel zij het zowel letterlijk als figuurlijk nogal uitvergroot 😉

Het blijft leuk om je in een bepaald karakter te verdiepen en even iemand anders te kunnen en mogen zijn. Soms is het een beetje ongemakkelijk, maar vaak ook bevrijdend. En je ontdekt ook weer allemaal nieuwe kanten van jezelf, haha. Het helpt om iemand anders te worden als je je naar die betreffende rol kleed. En in het geval van Edna; als je ook wat extra kilo’s toevoegt. Een stuk of 30. of 50. Of misschien wel meer, ik weet het nog niet (mocht je heel benieuwd zijn.. we spelen in december! Meer spam volgt zeker).

Die kilo’s ga ik er overigens niet echt aan eten, hoewel ik in de afgelopen maanden daar wel iets te veel mijn best voor heb gedaan, maar dat geheel terzijde. Ik trek tijdens de voorstellingen een ander pak aan en dan wordt ik letterlijk en figuurlijk meer Edna. Best wel spannend. Ik heb wel eens een rol gespeeld met een masker, dat vond ik een beetje claustrofobisch, maar die zat alleen op mijn gezicht en dat was nog prima te doen. Maar een heel pak.. ik ben heel benieuwd.

Op toneel trek je een kostuum aan om iemand anders te worden, maar in het dagelijks leven doe je dat eigenlijk ook weleens. Vroeger, lang lang geleden op de middelbare school, was het voor mij niet zo belangrijk of iets lekker zat. Het moest passen bij de omgeving.. nee, ik moest passen bij de omgeving. Ik wilde me niet kleden zoals mezelf, maar zoals de rest. Niet opvallen in de menigte, althans niet teveel. Ik vond sommige dingen ook wel mooi natuurlijk, maar dat was echt niet de eerste reden waarom ik dingen kocht. Toen ik ouder werd en in Amsterdam ging studeren ging ik meer op zoek naar kleding die echt bij mij paste (gelukkig zijn er van deze – zeer creatieve – zoektocht relatief weinig beelden haha. Ver voor Instagram, Facebook en alle andere dingen 😉 ).

Het bleef leuk om te ontdekken wat je fijn vindt om te dragen. Ik hou bijvoorbeeld heel veel van kleur en van vrolijke printjes. En van zwierige stofjes, lekkere spijkerbroeken en gekke sokken. Ik ben niet voor niets getrouwd in een groene jurk met een roze jasje. En toch.. toen ik mijn kast ging opruimen (één van de voordelen van veel thuis zijn; je hebt meer tijd en ruimte voor deze klusjes) was er qua kleur veel minder te zien. Ik had de kleren uiteraard zelf gekocht en in mijn kast gehangen, maar toch.. het voelde minder als ‘mijn’ kast.

Ik heb in de maanden dat het (veel) minder met me ging en eigenlijk ook daarvoor regelmatig dingen aangehad die helemaal niet bij mij pasten. Ik vond dat het tijd werd om serieuzer te worden; een andere functie, een andere Babette. Het was heel belangrijk dat mensen me serieus zouden nemen en daar moest ik me dan ook echt naar kleden. Had ik toen maar ingezien dat het veel belangrijker was dat ik mezelf serieuzer nam.

Ik zei pas nog tegen husband dat ik sommige kleren gewoon ook niet meer aan wil; het voelt niet meer oké. Ik vond het leuker om weer wat andere dingen te dragen, misschien wat uitbundigere kleding. Ik heb heel veel* dingen weggedaan (*de meningen kunnen hierover verschillen – husband, red.) en de kleuren weer lekker naar voren gehaald. Ik weet niet of ik alles nog zal dragen, maar ik heb weer zin in kleur. KLEUR. Dat maakt het leven in ieder geval een stuk leuker. Misschien moet ik het anders zeggen; ik wil voortaan meer kleding dragen  die passen bij hoe ik me op dat moment voel of me wil voelen. Ik vind het overigens echt heel cool als mensen dit altijd doen; je kunt het ook echt zien als mensen kleding aan hebben waar ze zich goed in voelen. Of dat nou een oud shirt is wat je al 30293 keer hebt gedragen of een gloednieuws jeans. Feeling good = Looking good. En andersom dus soms ook; als ik bijvoorbeeld een fijn shirt of fijne trui aan heb, zorgt dat ook voor positieve(re) vibes. Love it.

En als het niet past – op welke manier dan ook – doe ik het niet meer aan.

Have a Happy Day

6 reacties

  1. Nanny schreef:

    Goed geschreven Babette!

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel Nanny xx

  2. Erik schreef:

    Amen!

    En: je ziet er goed uit in je happy trui 🤗

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel!!

  3. B.schut schreef:

    Je wordt steeds verstandiger ❤️❤️❤️

    1. Have a Happy day schreef:

      ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*