Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Plankenkoorts

03 november 2018

   Toen had ik nog geen plankenkoorts (op de camping in Frankrijk rond 1990)

Vorig weekend had ik een  optreden met een big band. Het optreden was super, ik had een prachtige jurk aan, ik stond voor een volle zaal mensen in een prachtige chique sfeer, de liedjes waren fantastisch, ik voelde me goed en heb ontzettend genoten. Dat wil zeggen, ik genoot tijdens het zingen van de liedjes. Maar daarvoor…

Ik ben Babette en ik heb last van plankenkoorts.

Ik kan het in sommige situaties prima verbergen, maar bijvoorbeeld net voor een optreden kan ik echt heel gespannen zijn.  Het is niet alleen vervelend maar zorgt er ook voor dat ik niet kan doen wat ik wil doen op het podium. De ene keer zorgt het alleen voor wat frustratie en ben ik er na twee noten vanaf, de andere keer zorgt het voor een zwiepertje op het podium van Carre. (Ik schreef een blog over dit laatste, klik hier).

Ik baalde na de generale repetitie van het betreffende optreden dan ook best wel van mezelf. Waarvoor was ik zo gespannen? En hoezo bepaalde mijn zenuwen zo erg mijn prestatie en plezier? Het is gewoon jammer dat je meer opgelucht bent dan trots (of tevreden/blij/hysterisch/voldaan/gelukkig) na een optreden. Ik besloot daarom toen ik in de auto zat naar huis; dit doe ik morgen anders tijdens het echte optreden. Ik ben goed voorbereid, ik heb er zin in en ik kan dit. Ik doe dit.

Ik ging op zoek en vond een aantal interessante en vooral praktische tips. Dit artikel vond ik vooral handig, je zou bij het toepassen van deze tips snel ontspannen. Klinkt goed, toch?

Deze dingen probeerde ik uit;

Let op je ademhaling
Diep in en uit ademen. Dit is niet echt iets nieuws maar het kwam in bijna alle artikelen die ik las terug, dus dat moest ik zeker doen. Ik haalde een paar keer diep adem halen, legde een hand op mijn buik en focuste daarop. Dat was fijn, maar het was niet zo dat mijn spanning van een 10 naar een 2 ging. Meer naar een 6. Ik voelde wel weer meer grip op mijn lijf en het voelde prettig. Dus dit hou ik er zeker in.

Focus op je voeten
Ik probeerde (tijdens het wachten voor ik het podium op mocht) om goed op mijn voeten te staan, stevig, wat nog een uitdaging is op hoge hakken. Dat lukte best goed, ik stond steviger op de grond en stond rechtop. Dat was overigens niet alleen rustgevend maar ook heel handig want tijdens de eerste drie woorden van het eerste lied viel ik bijna van het podium af; er zat een kleine spleet tussen het podium waar ik op stond en waar de band zat. Ik kon er gelukkig om lachen, net zoals de muzikant die achter me zat en op wiens schoot ik bijna belandde.

Denken aan een pannenkoek
(Seriously, voor de uitleg check het artikel)
Tja. Ik dacht aan een pannenkoek.
Toen kreeg ik honger.
Nu weer trouwens.
Appelpannenkoek. Mmm.
Lekker? Jazeker.
Nuttig? mwah.

En dit deed ik ook nog;

Mezelf afleiden 
Dat leek een heel eenvoudig, want ik ben nogal snel (en graag) afgeleid door dingen om me heen. Een leuk kattenfilmpje helpt altijd. Ik dacht ook aan alle dingen die ik de dag erop wilde doen (uitslapen, uitgebreid ontbijten en een blog schrijven). Het was zeker fijn om even aan iets anders te denken, maar het werkte niet optimaal. Ik merkte dat ik toch in een bepaalde alerte zone bleef,  ik wilde immers niet te laat op het podium staan. (Btw, heb ik een keer gehad, tijdens de première van Aida. Ik was gelukkig nog op tijd op voor mijn eerste zin, maar hoorde ergens ineens de eerste tonen van A step too far, pff. de stress.. )

Bedenken; Wat is het ergste dat er kan gebeuren
Doe dit nooit.
Nooit. NOOIT.
Ik bedacht in een korte tijd de meest verschrikkelijke rampscenario´s. Misschien is het een talent, maar het was zeker geen goed idee.. Iemand zei later tegen me, ja maar je moet het dan juist in perspectief zien. Als je bedenkt wat er allemaal mis kan gaan valt het in het echt altijd mee. Nou.. ik vond van niet. Dus ik doe dit niet meer.

Ik besliste gewoon dat het goed ging komen.
Ik bedacht me na het uitproberen van de tip hiervoor, waarom zou ik me dan niet bedenken wat er allemaal goed kan gaan? Ik stelde me voor hoe het optreden zou gaan en dat ik tevreden en blij zou zijn na afloop. Dat voelde een beetje vreemd, maar lukte wel. Ik kon me dus ook  gewoon de positieve scenario’s voorstellen en dat was fijn. Een aanrader.

Dit deed ik niet;

Alcohol drinken
Mijn maag en ik zijn geen vrienden met alcohol. En aangezien ik ook panisch ben om heel misselijk te zijn, is dat niet echt een goede optie.

Me voorstellen dat iedereen in de zaal naakt was.
Er zaten nogal wat hotties in de zaal (en in het orkest), denk niet dat dat me geholpen had. (ja, mijn husband leest deze blog ook, die kan hier prima tegen 😉 )

Het optreden afzeggen
Waarvan akte. Ik zeg te vaak nee, omdat ik iets eng/spannend/onduidelijk vind. Ik zei JA. Dat ga ik dus veel vaker doen.

Kortom..
Het optreden was gaaf en ik was blij. En trots. Ik had een big smile op mijn gezicht. Was ik nu niet zenuwachtig? Ja,  dat was ik wel, maar ik verloor mezelf niet in het gevoel. Ik voelde me me daardoor zekerder en minder overgeleverd aan mijn zenuwen. En wat ik me realiseerde; ik hou echt heel veel van zingen en optreden.

Deze tips zijn ook heel bruikbaar in andere situaties of momenten die je spanning kunnen opleveren zoals voor het geven van een presentatie, als je kennis gaat maken met schoonouders/vrienden/mensen die je niet kent, een sollicitatiegesprek of het posten van een persoonlijke blog etc.

Ik gebruikte ook een paar van de tips toen ik onverwacht naar de tandarts moest. Iets minder leuk dan een optreden met een big band, maar minstens net zo spannend. Het is fijn als je iets kunt doen als je je (te) gespannen of nerveus voelt.

Haal diep adem, geloof in jezelf en doe je ding. You got this.

Have a Happy day 

 

PS Mocht je nog goede tips hebben, hoor ik het graag!

10 reacties

  1. Lea schreef:

    Ik vind het altijd zo interessant om te lezen; I mean als ik naar je kijk denk ik: hoezo is die badass babette zenuwachtig? She’s got the voice of an angel! En dan bedenk ik mij: oh anderen zullen dit ook wel denken bij mij als ze wisten waar ik allemaal zenuwachtig voor ben 😅 So thank you for the tips babe! Very helpful! En ik ga ze zeker gebruiken de volgende keer als mn zenuwen de overhand nemen.

    1. Have a Happy day schreef:

      Thanks lieve Lea! en thanks voor de Badass Babette klinkt leuk ;))

  2. Nanny schreef:

    Wat heb je dat weer mooi geschreven, Babette! De keren dat wij jou hebben zien optreden hebben wij niets gemerkt van al die spanningen, herken en begrijp ze wel.
    Je hebt het dus prima verborgen gehouden. Succes! Dikke knuffel!

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel <3

  3. Maddy schreef:

    Mooie blog weer, Babette! (Voor mij ook perfect getimed… over twee uurtjes huiskamerconcert en dat is voor mij toch nog steeds altijd wel een beetje HELP, haha.)

    Leuk dat je jouw persoonlijke ervaringen beschrijft met het uitproberen van al deze technieken, want er zijn er zo veel en voor iedereen werkt wat anders. Ademhaling en op je voeten focussen, dus ‘in je lichaam gaan zitten’, zijn inderdaad toch vaak dingetjes die wel nuttig zijn in dat soort situaties, hoewel ik ook nog nooit een techniek (of combinatie van technieken) heb gevonden die de spanning helemaal wegneemt.

    (En in mijn geval is geen sprake van hotties in de zaal, dus misschien werkt het ook wel om me voor te stellen dat iedereen naakt is!
    …Of niet. Ik bedoel, het zijn bejaarden – hoe ziet dat er dan uit?! De slappe lach komt mijn zangkunsten ook niet ten goede… :P)

    1. Have a Happy day schreef:

      Snap het helemaal! ik ben nooit echt zenuwenvrij! Is het goed gegaan vanmiddag?

      1. Maddy schreef:

        Ik had geen melding, dus ik zie het nu pas – oeps! Ja, het ging gelukkig best goed! 🙂

        1. Have a Happy day schreef:

          Fijn Maddy! dat van de meldingen ga ik fixen, want dat is wel zo handig 🙂

  4. Anita schreef:

    Net twee dagen vol met geweldige tips achter de rug. Zo gauw ik het allemaal een beetje geordend heb in mijn hoofd, spreken we een keer af.
    Belangrijkste (en die heb je er gewoon al tussen staan, soort van) Angst is een gedachte, want waar je bang (nerveus) voor is, is nog niet gebeurd. Als je kunt bedenken dag je ergens bang voor bent, kun je ook het tegenovergestelde denken. Dit vergt oefening /je moet jezelf herconditioneren, maar dit kan wel. En dan houdt niks je meer tegen. (en hoe je dat doet, daar hebben we ‘t nog over dan). Dikke kus!

    1. Have a Happy day schreef:

      Ben heel erg benieuwd!! Tot snel XX

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*