Gelukkig worden, zijn, blijven

Have a Happy Day

Raar?

23 maart 2019

Een oude foto van Lola. Zij kan echt in de meest rare posities heerlijk liggen slapen

Ik mopperde deze week op het weer. Ja, je leest het goed. Ik mopperde over het mooie weer. Hardop. Ik ben een grote liefhebber van de herfst en regen en moet altijd zo wennen als het in het voorjaar weer begint. In plaats van dat ik me lekker  ga opladen aan de zon of zin krijg om mijn vakantie te plannen, voel ik me vooral een beetje opgejaagd. Alsof ik dan naar buiten moet. Ik moet dingen doen, het voelt onrustig. Misschien moet ik het omschrijven als lente kriebels 😉

Een collega zei tegen me iets in de trend van; volgens mij ben jij een van de weinige mensen met die mening. Ik denk dat dat klopt, of het voelt in ieder geval wel zo met al die blije berichten van ‘eindelijk lente’ etc. haha.

Soms kan dat best gek voelen; dat jij als enige een bepaalde mening, voorkeur of gewoonte lijkt te hebben. Ik kan me dan soms echt een beetje een soort buitenstaander voelen. Je kan de neiging hebben om te gaan twijfelen; is het dan ook gek? Is het dan toch raar wat ik doe of vind?

Ik heb bijvoorbeeld geen behoefte om de wereld rond te reizen, te backpacken of op verre, lange reizen te gaan. Ik vind heerlijk om op instagram of Facebook mee te genieten van de reizen en avonturen van andere mensen. Ik kan daar oprecht heel blij van worden. Dat levert soms wel wat reacties op; jullie kunnen gaan en staan waar je wil (leuke aanname ook altijd), dus hoe zo gaan jullie niet? Nou, ik heb de behoefte niet en ik slaap het liefste thuis. Ik mis mijn katten en mijn huis. Ik vind het spannend en heb er meer stress dan plezier van. Dit is overigens wel erger geworden sinds Pop er niet meer is.

Ik heb bij dat soort vragen dan vaak de neiging om verantwoording af tewillen  leggen; ‘Ja maar, we gaan wel vaak op pad.’ ‘Ja maar, we doen veel leuke dingen’, ‘Ja volgende week gaan we wel weer naar Disneyland’ . Tja, waarom zou ik dat eigenlijk moeten doen? Zou je dan jezelf altijd moeten aanpassen aan je omgeving? Dus ook net doen alsof je het wel leuk vindt? Of toch op reis (willen) gaan omdat ‘het zo hoort’? Nee.. echt niet. (ik hoor husband al bijna lachen als hij dit leest; die ziet me al een ticket boeken om met een backpack ergens naar Zuid-Amerika reizen. Ik denk dat hij de neiging zou hebben om 112 te bellen; want dit moet wel een noodgeval zijn, hihi)

Het is natuurlijk bij zoiets als reizen wat makkelijker om dit niet te doen; je gaat niet ineens een reis boeken voor andere mensen. (Daar ga ik even vanuit, haha) Maar als het gaat om iets kleiners zoals de voorkeur voor een televisieserie; ‘Iedereen kijkt Game of Thrones’ of voor een bepaald merk voor  schoenen? Of een bepaald soort eten of een hobby? Pas je je antwoord weleens aan of zeg je juist niets?

Overigens, dit is een van mijn grootste valkuilen. Om toch dingen te willen verwantwoorden. Ik deed dit best vaak (ehmm bijna altijd), nu ik wat ouder ben is dat wel echt minder. Mijn mening snel aanpassen. Geen vragen stellen, want jeetje, stel je voor dat mijn mening teveel op zou vallen. Doe ik het nu nooit meer? Nou, vast wel, maar dat voelt ook gewoon niet goed. Het is ook wel makkelijker om bij mezelf te blijven; je anders voordoen dan je bent is gewoon ingewikkeld.. Je moet onthouden wat je gezegd hebt en wat je ook alweer moest vinden. Ik sluit me volledig aan bij Loesje;

Blijf jezelf, er zijn al zoveel anderen

Dus ik omarm mijn rare gewoontes zo veel mogelijk en blog er gewoon over. Niet alles in een keer, want hé, ik vind het ook leuk als mensen mijn blogs nog blijven lezen, haha.

Ik weet nog dat ik jaren geleden een keer zei tijdens een verjaardagsfeestje; ‘ik hou niet zo van uitgaan’ en dat een meisje dat vlakbij mij in de buurt zat begon te huilen. Nou maak ik uiteraard liever geen mensen aan het huilen, dus ik schrok er een beetje van. Maar ze huilde vanuit een soort opluchting; Zij was blij dat iemand anders dat hardop zei en durfde te zeggen. Zij kon dat niet Dat vond ik zo’n tof moment, want ik zei het helemaal niet omdat ik hoopte dat iemand het met me eens zou zijn of dat ik er iets mee wilde bereiken. Ik vond (vind) dat gewoon zo. Maar voor dat meisje was dat zo’n groot ding dat zij zichzelf hierdoor heel alleen voelde.

Het delen van quirks of onzekerheden kan heel fijn zijn voor een ander, en voor jezelf. Dat schreef ik ook  in mijn vorige blog. En omarm gewoon je bijzonderheden, het maakt jou, jou. Het is echt aan jou om jouw keuzes te maken en lekker jouw eigen leuke dingen te doen. Ik zeg dit ook meteen even hardop tegen mezelf.

Het is aan jou.

Dus kom maar op met je bijzondere eigenschappen en gewoontes 🙂 En doe eens echt iets raar; ben er trots op.

Have a Happy day

PS En mocht je er zin in hebben; luister even dit lied, love it

5 reacties

  1. Maddy schreef:

    Ooh, wat herkenbaar weer, en heel mooi geschreven! Ik ben blij dat je zegt dat dat minder is geworden naarmate je ouder wordt, want ik doe mijn best en ik ben er meestal wel eerlijk over, maar het voelt toch nog altijd erg ongemakkelijk en alsof ik er niet bij hoor of buiten de groep val. Ik volg bijvoorbeeld bewust (vrijwel) geen nieuws, omdat het mij persoonlijk niets positiefs oplevert – alleen een rotgevoel – en als er écht iets belangrijks gebeurt, hoor ik er toch wel over op social media. Veel mensen vinden dat raar.

    Met reizen heb ik een beetje hetzelfde als jij: ik vind het heerlijk om weg te gaan, maar ben ook net zo lief thuis en het organiseren ervan levert me zo veel stress op! Om nog maar te zwijgen over dat backpacken. Tegenwoordig gaat iedere jonge meid in haar eentje naar Azië of Zuid-Amerika en ik verstop me bij het idee alleen al het liefst onder mijn dekens.

    Het weer herken ik ook, maar dan omgekeerd. Ik kom elk jaar rond september in een enórme dip terecht omdat de herfst begint; ik voel me dan gewoon totaal niet fijn, zit niet lekker in mijn vel, ben moe en emotioneel, et cetera, en veel mensen snappen daar niets van, dus zeg ik er vaak maar niets over.

    Dan nog het hoogsensitief/hoogbegaafd zijn, dat is ook raar (en bovendien wordt ‘hoogbegaafd’ nog wel eens gezien als opscheppen, terwijl ik eigenlijk best met een niet-hoogbegaafd iemand zou willen ruilen, want het is vooral een hoop gedoe en drukte in je hoofd), en inderdaad het niet houden van uitgaan, niet drinken, nog nooit een relatie hebben gehad, en zo kan ik nog wel even door… Inmiddels ben ik wel zover dat ik me er niet (echt) meer voor schaam en er over het algemeen ook wel over kan praten, maar ergens vind ik het nog steeds vervelend om zo ‘anders’ te zijn. Ik wou dat meer mensen dat soort dingen hardop zouden uitspreken, net als jij doet. Ik denk dat dat een behoorlijke openbaring zou zijn. 🙂

    1. Have a Happy day schreef:

      Wat een mooie reactie Maddy <3 Dank je wel <3

  2. Anneke schreef:

    👍🏻👍🏻 (= vind je blog heel leuk)
    En: ik kijk nooit naar “Boer zoekt vrouw”! Vind ik gewoon niet leuk 😄

    1. Have a Happy day schreef:

      Thanks Anneke 🙂 Ik heb dat ook met de Luizenmoeder haha, ik heb het nog nooit gezien

  3. resia schreef:

    Als je het over verwachtingen hebt (31 maart) dan is deze:
    ” PS En mocht je er zin in hebben; luister even dit lied, love it ”
    er een die je niet ziet aankomen. India. Ari prachtig, dankjewel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*