Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Schiet op

13 januari 2019

  Deze foto werd gemaakt door husband toen ik net over de finish kwam. Ik vind de foto op zich niet echt super, maar het gevoel dat ik had tijdens het maken van de foto wel 

Afgelopen zondag was het zover. Ik deed mee aan mijn eerste hardloop evenement. Husband heeft al vaker aan loopwedstrijden meegedaan; hij heeft o.a. de halve marathon van Eindhoven gelopen. Zo ver wilde ik het echt niet laten komen ;), maar ik wilde wel een keer zo’n wedstrijd of evenement meemaken. Ik loop tegenwoordig weer makkelijk* 5 kilometer (*zonder te huilen/hardop te vloeken/een toevallige voorbijganger te smeken om een lift), dus qua conditie moest het in theorie prima kunnen.

Ik werd wel een beetje nerveus toen we onze startnummers gingen ophalen. Dat moest in een hardloopwinkel, op zich al redelijk intimiderend, maar de man achter de kassa vertelde even tussen neus en lippen door dat er meer dan 1000 (!!!!) mensen meededen. Dat zijn 999 mensen meer dan waar ik normaal mee loop. Er ontstond even lichte paniek. Maar goed, ik hield de moed erin en kocht om van de zenuwen te bekomen een knalroze vest.  No matter what, ik had dan in ieder geval een heerlijk warm nieuw vest om aan te trekken na het lopen 🙂

Maar, zoals sommige van jullie misschien al op instagram hebben gezien, heb ik het prima doorstaan. Het was koud, maar dankzij een goede opwarming vanuit de organisatie (aka een HIT workout op zich, maar dat geheel terzijde) was ik er klaar voor. En daar ging ik! Vrijwel meteen kwamen er allerlei gedachtes in me op zoals ‘Stap niet in die plas modder want dan ga je op je bek’ of ‘Au au au’. Maar er kwamen ook steeds dingen voorbij als; ‘Schiet op!’ ‘Ga sneller! je loopt bijna achteraan!’. Ik rende de eerste kilometer dan ook (veel) te hard omdat ik zo bezig was met de mensen om me heen en niet met mijn eigen race.

Ik vind het altijd lastig om mijn eigen ritme en tempo te vinden. Soms is er zoveel ruis en dan is het lastig om je eigen gevoel horen en om er dan ook nog naar te luisteren. Ik schreef er al iets over in mijn vorige blog. Ik doe mijn best om mezelf alleen met mezelf te vergelijken, maar dat blijft een uitdaging, helemaal als je om je heen iedereen sneller ziet gaan. In dit geval werd ik letterlijk een aantal keren ingehaald door mensen die later gestart waren. Het is eigenlijk ook maar net hoe je het ziet natuurlijk, want zei iemand later tegen me toen ik vertelde dat ik laat was met finishen, je gaat wel sneller dan alle andere mensen die thuis op de bank zitten. Ja, dat is natuurlijk ook zo. Maar we zien vaal om ons heen zoveel gebeuren, of het nou is op sociale media of op televisie, en dan is het soms verleidelijk om te denken dat jouw tempo of jouw keuzes niet goed genoeg zijn.

Maar… het toffe was, na ongeveer een kilometer kon ik dat steeds meer loslaten en ben ik relaxter gaan lopen. Ik dacht, hé het is een Happy sunday! Ik kan deze wedstrijd lopen en  ik doe het gewoon! Ik weet niet of ik ook langzamer ben gaan lopen, vast wel een beetje, maar vooral een heel stuk relaxter.  Ik kon het gevoel meer achter me laten en kwam in een betere flow. Ik dacht nog steeds af en toe; ‘Au au au’ maar vooral ook, ‘He, dit is tof. Ik kan dit.’ En dat gaf me een mega boost.

Kortom, ik ga voortaan vaker lekker in mijn eigen tempo lopen.  En vooral, (nog) meer vertrouwen hebben in mijn eigen tempo. Ik denk dat iedereen dat meer zou kunnen en mogen doen. Kun je je voorstellen hoeveel rust dat zou geven?  En hoe fijn het is als we elkaar daarin ook helpen ? Bijvoorbeeld door, zoals husband deed, aanmoedigen en dan vervolgens geduldig te wachten tot de ander over de finish komt. 🙂

Have a Happy day 

PS  En over eigen tempo gesproken; ken je dat programma First Dates? Dat vind ik echt een van de leukste programma’s die er zijn, vooral de Engelse versie. Mensen die op een first date gaan met alle leuke, mooie, ongemakkelijke en ontroerende momenten van dien. In een van de afleveringen van afgelopen week was er een oudere man die een first date had. Hij was 97. Love it.

10 reacties

  1. Saskia schreef:

    Mooi! Zo waar dat het moeilijk is om je eigen tempo vast te houden. Een ware levensles, die mooi samengevat zit in een hardloopwedstrijd! Thx weer voor deze eyeopener!

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel Saskia! x

  2. Lea schreef:

    HOEZO geen favoriete foto van jezelf? Ik hou van deze foto 😍 ik voel de overwinning gewoon 💕

    1. Have a Happy day schreef:

      XXX

  3. Bep schut schreef:

    Weer een mooie blog xxx

  4. John Schut schreef:

    Heel goed opgeschreven. In het eigen tempo vertrouwen is het enige wat echt telt. De rest is voor de buhne en heeft nagenoeg geen echte waarde.

  5. resia schreef:

    Hey Babette, super gedaan.
    Ik doe het je niet na, wel op mijn eigen tempo in de regen een flinke boswandeling. Maar rennen ho maar.

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je Resia 🙂

  6. Anita schreef:

    Ik loop een beetje achter. Maar yay, jij!

    1. Have a Happy day schreef:

      <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*