Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Van alles wat

10 november 2019

Deze foto maakte ik op de terugweg van de AMA repetities.. ik twijfelde even of ik te triest keek op deze vage foto maar voelde me vooral moe EN happy

Het is zaterdagnacht, nou ja, technisch gezien is het al zondag. Het is al half één geweest en ik ben nog wakker. Klaarwakker. Mav ligt, zoals bijna iedere nacht, gezellig bij mijn voeten en husband slaapt al een tijdje. Er gaat van alles door mijn hoofd en ik kan de slaap niet goed vatten. Ik voel me niet slecht, maar ik herken dit gevoel goed.. ik ben nog ‘aan’. Het was zo’n week. Een week met van alles en nog wat.

Mijn gedachten gaan naar mijn blog; ja, die wil ik morgen weer gaan schrijven. Het is deze week iets later dan anders, maar ja, zo’n week was het gewoon. De ideeën voor mijn blog deze week gaan dan ook alle kanten op. Nou ja, dat past eigenlijk ook wel bij deze week. Dus ik besloot een lijstje  van afgelopen week te maken, want een lijstje is altijd goed 🙂

Mijn week in een lijstje;

Bye Bye Stappenteller
Mijn stappenteller is kapot. De meeste mensen die mij ook live meemaken weten dat dit best een big deal is. Ik ben nogal ehm.. gehecht aan dat ding. Maar mijn stappenteller is kapot en nu voel ik me een beetje kaal. En gelijk 10 kilo zwaarder; want hoe weet ik nou of ik genoeg beweeg?? Ik vind het fijn om bij te houden hoeveel ik loop en iedere dag een mini-wedstrijdje te doen met mijzelf. Maar het geeft me ook wel even rust. Ik ben benieuwd hoeveel dagen ik het vol houd zonder stappenteller (ik weet dat er op je telefoon ook een stappenteller zit, maar die draag ik niet de hele dag bij me).

De AMA repetitie
Oké, dit was ZO tof. Spannend, maar het was vooral zo ontzettend leuk en gezellig. Ik had me voorgenomen om veel meer te genieten en dat lukte best goed. Natuurlijk was mijn vriend onzekerheid ook wel mee gekomen naar Amsterdam, maar die had het gelukkig niet zo druk dit keer 😉 . Misschien had hij mijn parkeerkosten van 24 pissing euro kunnen betalen, maar helaas. Ja, het is gratis parkeren op zaterdag maar ik had haast, moest heel nodig plassen en wilde per sé op tijd zijn.

Er kwamen tijdens de repetitie ook allerlei gevoelens terug en die angst greep me ook weer een beetje naar de keel. Ik voelde mezelf even wankelen en durfde niet goed meer. Maar ik hoorde de andere vrouwen ervoor gaan en dacht.. wie help ik er nou mee als ik zoveel stress heb? Help ik mezelf als ik denk ‘Oké, hoe kan ik zo veilig mogelijk zingen’ ? Niet echt. Ik heb een fijn stukje gerepeteerd, ik voel me er goed bij en ga mijn best doen om te stralen. En om echt te genieten van het moment. Want hé, eerlijk gezegd was ik naast zenuwachtig ook trots. Op de andere vrouwen maar ook op mezelf. Ik mag en kan er weer staan. Ik wil ga genieten. En ik ga die angst en dat rotgevoel steeds meer loslaten.

Ik verpestte Masterchef voor mezelf
In een vlaag van verstandsverbijstering googelde ik of een bepaalde deelnemer/deelneemster een kat had (aka fangirling). Nou daar ben ik niet achter gekomen, maar ik had me niet helemaal gerealiseerd dat ik dan dus meteen zag wie de winnaar is van dit seizoen.. verdorie. Maar goed, ik kan hier nu niets over zeggen want dan verpest ik het misschien voor meer mensen (sorry husband).

Roze sneakers
In een opwelling kocht ik roze sneakers. Nou ja roze; de kleur heet officieel true berry. Ik ben er hysterisch blij mee. Toen ik ze in de winkel zag staan heb ik ze eerst een volle minuut geknuffeld omdat ik ze zo mooi vond (het kan zijn dat husband de volgende keer niet meer mee wil).

De off day 
Ik had een mindere dag en voelde me moe. Dat was vervelend, maar nog prima te doen. Maar ik merkte ook dat het niet alleen rot voelde voor mijn lijf, maar ik was ook (veel) minder positief. Ik hoorde mezelf veel meer mopperen en er zei zelfs iemand ‘je kunt het ook van de positieve kant bekijken’ , toen ik een opmerking maakte. Oké, dacht ik toen, stop. Dit wil ik niet. Het is soms zo vervelend/frustrerend/irritant dat bepaalde oude patronen maar een hele kleine opening nodig hebben om weer aan de oppervlakte te verschijnen. Hallo het glas is halfleeg! Hallo iedereen is beter dan ik! Hallo ik zie wat er allemaal niet goed gaat! Het voelde rot, maar het liet me ook weer beseffen dat je echt iedere dag moet (en kunt) kiezen om positiever te denken. Zoals Mel Robbins zegt; het is iets wat je moet blijven trainen.

Dank je wel DHL!
Na de offday ging ik met frisse moed verder en ging actiever op zoek naar dankbaarheid. Ik voelde me aan het einde van de dag toch best vaak moe en kon dan niet altijd opbrengen om mijn lijstje met heel veel aandacht te schrijven. Ik schreef altijd wel, maar deed het niet met de aandacht die het verdiende. Mijn dag zat vol fijne, kleine dingen. En toen de DHL bezorger precies langs kwam toen ik terug kwam van hardlopen was ik helemaal blij (ik denk dat de bezorger zich door mijn mega big smile zich heel erg afvroeg wat voor bijzonders er in dat pakketje zat, haha. Mocht iemand het zich afvragen; een waterkoker 🙂 ).

Het was zo’n week.

Terwijl Mav zich nog een keer omdraait, besluit ik dat ook te doen.

Have a Happy Day

 

5 reacties

  1. Bep Schut schreef:

    ❤️

  2. Esther schreef:

    Herkenbaar. maar roze sneakers en een waterkoker en bewustwording = een goede week. 🙌

    1. Have a Happy day schreef:

      Zeker :))

  3. Nanny schreef:

    Mooie foto Babette! En verder wordt ik er ook moe van als ik jouw verslag lees. Hoop niet dat je dit een rustig weekje vond🤭. Maar wel met plezier gelezen.
    Wij gaan 18 november kijken. Veel plezier he, want hoe de uitslag ook wordt, jij bent onze favoriet! Knuffel van ons🙋🙋‍♂️❣️

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je Nanny!! Het was zeker geen rustige week 😉 volgende week ook niet, haha 🙂 we blijven lekker slapen in Rotterdam dus dinsdag is echt een relaxdag, nagenieten en bijkomen <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*