Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Waar haal je het vandaan?

19 oktober 2019

Foto via Pixabay

Ja, waar haal je het vandaan?

Ik bedoel niet waar je je boodschappen doet 🙂 Maar waar haal je je energie vandaan? En je inspiratie en motivatie? Hoe doe je dat nou; gelukkig worden, zijn en blijven? Hoe leer je jezelf nog beter kennen en leer je een betere versie van jezelf te worden? Ik deel in mijn blog vaak mijn zoektocht, maar ik kan me voorstellen dat dit voor iedereen anders is (net zoals het doen van die boodschappen, maar dat is weer een andere blog). Dus.. hoe ga je aan de slag met jezelf? En is dat eigenlijk wel nuttig?

Waar begin je? Wie zegt de waarheid? Naar wie luister je? En waarom klinkt het zo gek? Je gaat bv op dieet en je zoekt een goed voedingsplan. Er zijn dan zoveel dingen geschreven; brood is wel goed, brood is niet goed, etc. Ik zou ook wel alleen maar Malthesers willen eten, haha. Helaas.

Ik kwam bewuster in aanraking met persoonlijke ontwikkeling (of hoe je het wilt noemen) toen ik vorig jaar de cursus van Bohemian Rebels volgde. Rise&Shine; leer jezelf beter kennen, laat jezelf meer zien en vertrouw op jezelf. Ik leerde veel en maakte kennis met een heel nieuwe wereld. Ik vond (vind) dat fantastisch maar het was ook heel veel… en hoe vind je dan jouw weg nadat je die cursus hebt gedaan? En waar begin je met zoeken? Ik was mega-geïnspireerd, maar voelde me ook een beetje stuurloos. Het is dan bijna makkelijk(er) om dan ook te doen wat anderen doen, want dan hoef je het niet zelf uit te vinden. Tja.. dat is nou net niet de bedoeling. Soms schiet je daarmee raak; je vindt iemand die hetzelfde nodig heeft als jij maar dat is niet altijd het geval. Bijvoorbeeld het dagelijks maken van een lijstje met 3 dingen waar je dankbaar voor bent; het is een fijne gewoonte maar als je iedere avond denkt; F.. ik moet weer schrijven, weet ik niet of je je hiermee echt iets opschiet.

Uiteindelijk vond ik steeds meer mijn draai. Ik probeerde vooral veel dingen uit en liet het gevoel los dat het ‘goed’ moest zijn. Het ging ook een beetje vanzelf; als ik een boek of oefening lang liet liggen sprak het me eigenlijk niet genoeg aan. Soms ligt het dan een tijdje en pak ik het later op. Maar ik gaf ook weleens een boek weg; misschien kon iemand anders er wel iets mee. Ik ging mensen zoeken en volgen op instagram  maar ontvolgde nog meer mensen. Dat voelde eerst best onaardig of vervelend; maar toch deed ik het. Als je er niet blij van wordt of erger nog, een rot gevoel van kreeg, dan hoef je die persoon niet te blijven volgen. Ik koos bewuster welke podcasts ik luisterde; niet alles wat voorbij kwam vond ik interessant.  Ik investeerde in mensen (zoals coaches) die me een goed gevoel gaven;  het leverde niet altijd evenveel op maar ik neem wel van iedereen iets moois mee.

Maar toen ik een tijdje thuis was, voelde ik dat eerste gevoel van onrust weer een beetje terug komen. Ik moest en zou leren van wat me was overkomen. Ik was er al best veel mee bezig; persoonlijke ontwikkeling, want hé ik had toch niets voor niets die blog! Maar nu werd het HEEL belangrijk; het werd bijna een soort houvast. Ik luisterde niet meer naar mijn gevoel (wat past bij mij, wat vind ik leuk en waar word ik blij van) maar deed gewoon krampachtig alles wat ik tegenkwam. Dus ik had het druk. alweer. nog steeds. Ik moest bewijzen dat ik echt iets had geleerd. echt. echt. echt.

Tot ik me vrij snel besefte dat ik mezelf weer van alles aan het opleggen was. En was dat nou niet waar ik mee in de problemen was gekomen? Dus ik had het druk. In mijn hoofd. Alweer. Nog steeds. Dat dit besef voelde als een echte opluchting voelde zegt genoeg; het was tijd om dat ook los te laten. Als je het gevoel hebt dat je nooit genoeg doet; ben je niet de juiste dingen aan het doen.

Ik besloot; in plaats van alleen informatie op te nemen is het tijd om ook echt te leven.  Eerlijk gezegd had ik geen idee hoe dat er precies uit zou zien; maar het voelde goed. Mijn mantra werd dan ook; lezen – leren – leven. Het is fijn om dingen te lezen (of te luisteren, bekijken, etc.), maar je moet het toch echt ook gaan doen.  Ik heb bijvoorbeeld veel gelezen over grenzen aangeven en kan er veel (VEEL) over vertellen, maar ik moet het ook wel doen. Dat ik die grenzen na een keer lezen (of na 700 keer) nog steeds niet altijd aangeef blijkt wel uit het feit dat ik in mijn herstel ook soms een (grote) stap terug moet doen. Maar ook dat is leren.

Ik haal mijn inspiratie nu uit heel veel verschillende dingen; een fijn boek, een coach op Instagram of een interessante film. Ik laat me graag en veel inspireren, maar ik zoek steeds mijn eigen weg. Dat is niet altijd makkelijk, want je bent natuurlijk niet alleen op de wereld, maar ook dat is iets wat je (in stapjes) kunt leren. Ook (juist) in het dagelijks leven is er van alles om blij van te worden en van te leren. Mijn nichtjes die zich verkleden als prinses-politie omdat ze niet willen kiezen. Sterker nog; zij laten mij zien dat je helemaal niet hoeft te kiezen. Of mooie bloemen die me eraan herinneringen hoe mooi het kan zijn om je kleuren te laten zien.

Het kan voor jou van alles zijn, je hebt er waarschijnlijk tijdens het lezen al over nagedacht. Misschien had je vroeger een leraar die op een bepaalde manier in het leven stond en je motiveerde om meer uit jezelf te halen.  Misschien is het je moeder, je vader, je zus, je lief of je collega. Hé, en misschien ben je het zelf wel.

Er zijn zoveel mooie voorbeelden, boeken en filmpjes, dat je daar alle dagen zonder problemen mee zou kunnen vullen; keuze genoeg. De zoektocht is in mijn ogen de moeite waard, hoe klein of groot je die zoektocht ook maakt. En het mooie is; je verandert zelf ook, dus wat je nodig hebt of inspireert verandert ook. Behalve dan kattenfilmpjes, die blijven altijd goed 🙂

Inspiratie is overal. Je hoeft er vaak niet eens naar op zoek te gaan, je hoeft het alleen maar te zien.

Eén van mijn favoriete quotes om mee af te sluiten;

Never go back when you can go forward
Klinkt goed toch?

Is niet van mijn heldin Mel Robbins of uit een boek.
Het komt uit Dawson’s Creek 🙂

Have a Happy Day

7 reacties

  1. Anita schreef:

    Heel herkenbaar mop. (getuige de grote tas met zelfhulpboeken die hier klaarstaat om naar de kringloop te gaan) Het “moeten” loslaten, het blijft hier ook een proces. Maar volgens mij is het echt de beste manier om te komen bij wat je “wil”. Ik merk dat ik er zelf nu zo dicht tegenaan zit dat ik het bijna kan aanraken…
    Ik vind het echt super van je dat je je proces tot nu toe zo goed kunt beschrijven. Het leest rustiger dan je eerdere stukjes. Met meer acceptatie voor jezelf. En dat vind ik zo mooi om te zien! Goed bezig wijffie! 😘

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je wel!! <3

  2. Bep Schut schreef:

    ❤️

  3. Nanny schreef:

    Weer een heel mooi stuk, Babette! Lukt me nu niet zo goed om me goed te concentreren, dat begrijp je. Maar gelukkig kan ik ze weer overlezen. Liefs!

    1. Have a Happy day schreef:

      Zeker, veel liefs van ons xxx

  4. Anneke schreef:

    Is weer een mooie Babette ❤️

    1. Have a Happy day schreef:

      Dank je Anneke!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*