Lees mee, voel mee, lach mee, leef mee, doe mee

Have a Happy Day

Zeg Ja. en Nee.

10 november 2018

  Een van mijn beste Ja’s 

In mijn vorige blog schreef ik dat ik vaker Ja wil zeggen. Ik merk dat ik te vaak Nee zeg als ik iets te eng, spannend, onduidelijk of moeilijk vind. Ik vind dat te vaak zonde achteraf…. waarom toch niet meegaan of meedoen? Het gaat soms bijna automatisch, mijn eerste reactie is vaak gewoon Nee. Gevolgd door een excuus omdat ik wel het gevoel heb dat ik me wil verantwoorden. Dat wilde ik zeker anders doen en zondag begon ik er mee.

Maar… Ik raakte er al vrij snel van in de war. Want zei ik eigenlijk juist niet heel vaak Ja..? Misschien wel veel te vaak? Had ik mede daardoor niet ook last van spanning en stress? En dat ik achteraf denk.. hoezo? Koos ik dit wel of overkwam die Ja me gewoon?  Het gaat dan vooral om dingen die ik eigenlijk niet wil of kan doen maar toch wel doe omdat ik me verplicht/schuldig/egoïstisch/iets anders voel.

Ken je die reclame van Centerparcs? Dat ze mensen laten zien die Ja zeggen tegen allemaal dingen die je eigenlijk niet wilt en Nee tegen dingen die meestal veel belangrijker zijn? ZO waar. Hoe vaak zeg je geen Ja tegen dingen die je eigenlijk helemaal niet wilt? Een verjaardag van iemand die je niet zo aardig vind, een afspraak met iemand die misschien je al twee keer verzet hebt terwijl je doodmoe bent, een ingewikkelde en tijdrovende opdracht die je eigenlijk niet wilt doen maar je collega is vrij dus wie doet het anders etc. Waarschijnlijk kan iedereen wel een aantal voorbeelden bedenken.

En dat is jammer, vooral voor jezelf, maar het houdt (voor mij in ieder geval) ook in dat we tegen andere – vaak leuke en fijne- dingen dan juist weer Nee zeggen. Want te moe, geen zin meer, brak of gewoon klaar ermee. Ik heb weleens dat ik een weekend zo vol prop met allerlei dingen dat ik te moe ben om veel leuke dingen te doen. Bijvoorbeeld gezellig met Lief naar de bioscoop, armbanden te maken of om aan mijn verhaal te schrijven. En dat wil ik niet. Waarom is een afspraak met jezelf minder belangrijk een afspraak met een ander?

Dus ik besloot om naast vaker Ja, meteen ook om vaker Nee te zeggen.

En.. laat ik even spoileren halverwege deze blog; het was een ontzettende uitdaging met wisselend succes. Ik was regelmatig de draad kwijt; In theorie zijn het maar twee keuzes maar dat bleek toch lastiger dan ik had gedacht (en gehoopt)..

Het vaker JA zeggen

Ik was heel erg excited want het voelde beetje als een vrijbrief om meer leuke dingen te mogen en kunnen doen. Dat leverde me een aantal toffe afspraken en ervaringen op die ik anders misschien gemist zou hebben. Bijvoorbeeld een last minute fijne koffiedate met een vriend die ik al veeeel te lang niet gezien had, de workshop mentale veerkracht (komt nog meer terug in volgende blogs) met mooie inzichten, een goede hardloopsessie in de eigenlijk best wel pittige kou, een nieuwe shawl met een ingewikkeld haakpatroon dat ik eigenlijk niet goed snapte maar toch wel probeerde en een kort coachingstraject wat binnenkort start dat zomaar op het juiste moment op mijn pad kwam. Het voelde fijn; ik zag veel meer mogelijkheden, zowel in mijn agenda als in mijn hoofd. Het was iets drukker qua afspraken en dingen maar dat voelde niet als too much. Ik voelde me goed en een geluksvogel omdat er zoveel leuke dingen op mijn pad kwamen.

Het vaker NEE zeggen

Tja.  Zou het niet heel leuk zijn als ik hier heel veel voorbeelden van kon geven? Ik dacht, dit doe ik er even bij. Ehm, dus niet. Ik zei echt wel minder vaak Ja en was me daar bewuster van, dat zeker. Het zat ‘m meer in kleine dingen, dat ik niet meteen overal Ja op zei. Bijvoorbeeld als er in een vergadering gevraagd werd wie er zich aan wilde melden voor een extra bijeenkomst of werkgroep voelde ik niet meteen de noodzaak om me op te geven. Dat soort dingen lukte me best goed, maar om nou te zeggen dat ik echt vaker Nee heb gezegd.. Nee (hihi). Work in progress.
Ik kan het trouwens vandaag wel goed oefenen want ik ga met mijn werk naar de Efteling en ik ben niet zo’n fan van de achtbanen en sommige van mijn collega’s wel 🙂

Tot slot..

De meerwaarde zat hem er voor mij meer in dat ik nu wel wat bewuster Ja en Nee zeg. Je kan en mag gewoon je eigen grenzen aangeven. En hoewel ik ook soms wat paniek momenten had, bedacht ik me, zo kan en ga ik het wel leren. Overigens, die paniekmomenten waren soms best hilarisch want zo vroeg een jongen van een groot chocolademerk (type hippe student met een vlotte babbel) tijdens het boodschappen doen of ik een nieuwe smaak wilde proberen. Simpele vraag zou je denken maar.. in plaats van dat ik Ja of Nee zei, begon ik  een beetje te lachen en keek hem paniekerig aan. Ik voelde me heel erg ongemakkelijk want wat moest ik antwoorden? Ja of toch Nee?  Ik vroeg hem toen maar; ‘Ik weet het niet.. zou jij dat doen?’ Hij viel vervolgens stil en keek me verwonderd (of angstig, ik kon het niet precies inschatten) aan. Ik heb geen idee hoe lang het duurde, maar voelde als heeeeel lang. Voor hem vast nog veel langer. Hij werd kort hierna gered door twee oudere mensen die heel graag wilden proeven en heel veel vragen hadden over de precieze samenstelling van de chocolade. Ik kon op dat moment gewoon niet meer goed beslissen of ik wel of niet wilde proeven. Ja, ik wilde wel proeven want chocolade is life en lekker maar… ik had mezelf ook beloofd dat ik iets beter op zou letten. dus Nee. Het ging maar om een klein stukje, dus dat zou dan best wel kunnen? Toch een Ja. Maar omdat ik beetje huiverig ben voor eten dat ik niet goed ken, vind ik het ook spannend om dingen te proeven..dus Nee. Maar ik zou ik niet willen luisteren naar die angst en dan juist Ja moeten zeggen.. Duss.. even paniek in de Albert Heijn. Ik ben gewoon maar weggelopen.

Anyway,  soms is een Ja tegen iemand anders een Nee tegen jezelf en andersom. Bewuster antwoord geven helpt en even echt voelen; wat wil ik? Dat kan (voor mij in ieder geval) echt wennen zijn, omdat je ook onrust kan voelen als je een gemeend antwoord geeft. Of een antwoord dat mensen om je heen niet verwachten en daarop reageren. Dan zou ik vaak in staat zijn om alsnog te zeggen, oh ik doe het toch wel alleen al om dat gevoel van onrust te stoppen. Bijna dan, want dat wil ik dus niet meer doen. Eerst even nadenken, voelen en dan antwoord geven op een vraag.  Die onrust gaat wel weer weg, het is veel vervelender om de onrust te voelen als je een antwoord hebt gegeven wat je niet wilt en vervolgens ergens aan ‘vast’ zit. Wat dat dan ook zal zijn. Een mooi voornemen voor de komende periode.

En, Nee, ik ga bij deze definitief niet in de Baron vandaag 🙂

Have a happy day 

6 reacties

  1. Nanny schreef:

    Weer een stukje om over na te denken! Dank je wel Babette!

    1. Have a Happy day schreef:

      XX

  2. Yvette schreef:

    Jammer Babette.. ik had je toch graag mee in de Baron gesleept 😉

    1. Have a Happy day schreef:

      Haha 🙂

  3. Maddy schreef:

    Moeilijk, hè? Hihi, ik snap precies wat je bedoelt! (En goed gedaan, niet in de Baron geweest! 😉 Een JA voor jou, ook al was dat een NEE voor collega’s!) Herkenbaar ook, die paniekmomentjes. Van die stomme vragen waarvan je eigenlijk vindt dat je er direct antwoord op moet geven, en daar dan staan en gewoon niet weten wat je moet zeggen. Ik denk dat het al goed is dat je jezelf er nu bewuster van bent!

    Overigens vind ik het ook heel leuk om via deze blogs nieuwe dingen over jou te leren die ik nog niet wist. Dingen als dat je niet van achtbanen houdt, maar ook dingen als dat je heel erg kunt zitten met ‘fouten’ die je hebt gemaakt. Leuke mensen beter leren kennen. Vind ik leuk. 🙂

    1. Have a Happy day schreef:

      🙂 dank je Maddy!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

*